Hoe beïnvloed taal inklusiwiteit of eksklusiwiteit van ‘n holistiese familie bediening.

Taal skep werklikheid. Of ons dit wil erken of nie, die sensitiwiteit of eerder onsensitiwiteit van ons taal beperk ons eie, en in gevolg ons gemeente, se verstaan van seker onderwerpe. In hierdie geval, “ hoe definieer ons families”.

In ons hedendaagse samelewing is ons in ʼn sekere sin gekondisioneer om families te definieer as, die gewone, gelukkig getroude laat 20”s gesin met hulle 2.4 kinders. Dus is ons taal nog nie ontwikkel om ons nuwe samestelling van families in te sluit nie. Natuurlik kan ons nie elke voorbeeld van families in een sin kwalifiseer nie, maar ons kan intensioneel te werk gaan daarmee. Dus vra die raamwerk van ʼn holistiese familie siening die intensionele uitbreiding van ʼn nuwe taal, nuwe gewoontes en ʼn nuwe bewusmaking.

Dit gesê, rus die onus op ons om ʼn nuwe kultuur te skep, nie net in ons gemeentes nie, maar gemeenskappe. Dit begin deur ons lidmate bewus te maak van os diverse familie dinamika. Daarom moet ons hierdie nuwe terme uitpak wanneer ons dit gebruik, sodoende die gemeentes help verstaan waaroor ons praat as ons oor familie praat en hoekom ons holisties daarna kyk.

Baie maal word taal gebruik om die bestaande magsverhoudinge of gemak sones in stand te hou, en weet ons dat die verandering en vernuwe daarvan, hierdie bestaande gemak bedreig. Daarom is ons soms verkeerdelik versigtig. Taal is dikwels nie ʼn probleem of ongemaklik vir die persone wat in ʼn gemaklike posisie verkeer nie, maar eerder vir die persone aan die onder kant van die magsdriehoek. Dis hulle wat seerkry wanneer hierdie eensydige en beperkte taal gebruik word.