dinkjeug

Hoekom lees, as jy kan txt?

4 wenke om Bybellees by tieners aan te moedig

Die einde van die Bybellees-era soos ons dit ken, het aangebreek. Toe ek klein was, was lees ‘n vanselfsprekende vaardigheid wat ons as kinders moes bemeester en biblioteke vol boeke is deur ons huisgesin gelees. Kinders vandag is egter anders aanmekaar gesit. Die informasie era het veroorsaak dat ons jongmense (en ons) op soveel ander maniere informasie inwin as bloot die lees van tekste. Jongmense se vaardighede het geskuif na ‘n multi-dimensionele inneem en verwerking van inligting. Dink maar net aan jou tiener wat gelyktydig kan huiswerk doen, WhatsApp, op instagram wees, ipod luister en TV kyk.

Dit maak Bybellees ‘n uitdaging vir die meeste hedendaagse kinders en tieners. Hoe vestig ons hierdie geloofsgewoonte by ons kinders? ‘n Paar idees:

  1. Help jou kind/tiener om die boodskap van die Bybel as ‘n geheel te sien. Moenie altyd net op individuele los tekste fokus nie. Vertel die verhale van die Bybel oor en oor. En hoe dit deel vorm van die groter prentjie.
  2. Help jou kind/tiener om die Bybel nie net as ‘n boek vol opdragte te sien nie. Moenie net die vraag vra: “Wat sê God vir my?” nie. Vra ook die vraag: “Wat sê hierdie gedeelte oor God en Sy koninkryk?” Ontdek saam die wonder van God en Sy betrokkenheid by ons wêreld.
  3. Help jou kind/tiener om die Bybel aan sy/haar daaglikse lewe te verbind. Soek telkens vir praktiese toepassings of ooreenkomste. Getuig uit jou eie lewe hoe God jou leer en lei.
  4. Moenie net die Bybel beperk tot die geskrewe boek nie. Gebruik ook hulpmiddels soos flieks, DVD reekse, musiek, apps, Laai die Bybel (verskillende vertalings, naslaanboeke oor die Bybel ens.) op jul tuisrekenaar en selfone af. Laat kinders/tieners ‘n verhaal lees en dan hulle gedagtes op verskeie maniere deel, bv. verbaal, op skrif, deur middel van kuns, musiek, drama, spel, ens. Gee ruimtes vir hulle om video’s daaroor te maak, blogs te skryf of dit weer te gee in kunswerke ens.

In die woorde van Phil Vischer: “Content is content. Free the Bible from the printed page, and watch it fly!”

Gebruik die app “Holy Bible” deur Youversion om die Bybel in verskeie tale af te laai en te lees. Afrikaanse Bybels en soekfunksies is aanlyn beskikbaar by www.Bybel.co.za en Engelse Bybels, soekfunksies en konkordansies is beskikbaar by www.biblegateway.com. Daar is ook ‘n verskeidenheid van naslaan webtuistes soos www.blueletterbible.org, www.textweek.com en www.bibleatlas.org. Die webtuiste van The Bible project bevat verskeie video’s oor die Bybel.

“Die hele skrif is deur God geïnspireer en het groot waarde om in die waarheid te onderrig, dwaling te bestry, verkeerdhede reg te stel en ‘n regte lewenswyse te kweek.”  2 Tim 3:16

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode).

Twee ore en een mond: Hoe kan ek ‘n “luisterende” groepleier wees? 

Kan jy dink aan ‘n volwassene met wie jy lekker kon gesels as kind? Dalk was dit ‘n ouer, ‘n maat se ouer, ‘n familielid of selfs ‘n onderwyser? Hoekom dink jy praat kinders en tieners makliker met sekere volwassenes?

Jongmense neem ‘n risiko wanneer hulle met ‘n grootmens praat en wil weet:
• Sal die volwassene my werklik “hoor”?
• Sal die volwassene my veroordeel?
• Kan ek die volwassene vertrou om my behoeftes ernstig op te neem?

 Hoe kan ek, as groepleier, meer moeite maak om te luister?

  1. Maak tyd om te luister. Somtyds is luister al wat nodig is (raad of antwoorde word nie noodwendig gesoek nie).
  2. Stilte is jou vriend. Moenie voel jy moet die gesprek lei of “red” nie. Dikwels lei stiltes tot dieper gesprekke.
  3. Bemoediging is belangriker as raad. Versterk positiewe gedrag eerder as om op die negatiewe te fokus. Gee aanmoediging, prys hul gedrag, gee opregte komplimente, bedank hulle, ens.
  4. Praat die waarheid. Bou die kind/tiener op met waarheid uit die Skrif sodat hy/sy saam met jou God se beloftes en karakter kan ontdek.
  5. Volg op! Moenie te lank wag om verdere gesprekke te hê nie. Gebruik WhatsApp, opvolg afsprake, ensovoorts om te wys jy bly aan hom/haar dink.

Met dank aan Brendt Blanks http://youthministry360.com/training/how-to-be-a-listening-adult-for-your-students/

Liewe kinders, ons liefde moenie net woorde en lippetaal wees nie, maar moet met die daad bewys word, en dan in opregtheid. 1 Joh 3:18

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode).

Geloofsgroei van kinders en tieners

Is “geloof” te moeilik vir kinders?

Ek onthou hoe my tweejarige seuntjie, Daniël, vir my gevra het, “ Waar is Jesus?”. My antwoord, dat Hy hier is al kan ons hom nie sien nie, was vir Daniël skreeusnaaks. Ek het probeer verduidelik dat Hy in ons woon en altyd naby ons is, maar dit het maar gesukkel. Uiteindelik het ek Jesus vergelyk met ons asem – ons het “asem” nodig en dis in ons en om ons. Ons kan ons asem “voel”, maar ons kan dit nie sien nie. Dié verduideliking het so bietjie beter gewerk. Dit het nou ‘n ritueel geword dat ons saans, as ons bid, ook na ons asemhaling luister en dit “voel” as ons dit uitblaas.

Dalk is jy ook al “vasgevra” deur ‘n kind of tiener oor ‘n vraag wat jy verstaan, maar waarvoor daar by hom/haar maar min begrip is. Hoe, waar en wanneer vrae oor God is algemeen by kinders (Bv. hoe kan God hier wees én in Amerika? Hoe kan Jesus na almal se gebede gelyk luister?). Tieners worstel weer met vrae soos wat is die sin van die lewe, hoe hoor ek God se stem en waarom is daar soveel seer en onregverdigheid in die wêreld.

Somtyds voel ons hulpeloos om ons geloof aan ons kinders of tieners te verwoord. Dan is dit belangrik om te onthou dat geloof iets is wat ontwikkel soos kinders ouer word. Volwasse geloof neem dus tyd om te groei en te ontwikkel. Alhoewel kinders nog nie werklik abstrakte geloof kan verstaan nie, is geloof egter iets wat van kleintyd af (toepaslik) gevestig moet word. Aanvanklik word geloof gedeel deur (Bybel) stories te vertel en saam met kinders gewoontes aan te leer (soos sing, bid, Bybellees, kerk toe gaan en omgee vir ander). Maar later is dit juis hierdie basis wat nodig is vir tieners om hulle geloof verder te ontwikkel.

Die geloofsgroei en denke van kinders na tieners kan as volg opgesom word:

  • Konkreet na abstrak: Konkrete feite en Bybelstories is vir kleintjies toepaslik eerder as gelykenisse. Hulle kan nog nie die denkspronge maak om metafore of simbole te verstaan soos tieners nie.
  • Van groep na individu (selfkonsep): Die tyd waar kinders gewoonlik vir Jesus “self aanvaar” is eers rondom Gr.6 – 8. Klein kinders wil deel wees van die groep. Die behoefte aan ‘n eie identiteit (en dus keuses) vorm eers later.
  • Van stories na refleksie: Tieners kan makliker as kinders die waarde of beginsel agter die verhaal insien terwyl kinders bloot die feite van die storie kan verstaan.
  • Van speel na ervaar: Pret, kuns en saamdoen aktiwiteite is belangrik by kinders terwyl ervaringsleer soos kampe, uitreike en diensprojekte treffers is by tieners.
  • Van onthou na internaliseer: Kinders onthou bloot die feite, maar ouer kinders en tieners kan daaroor reflekteer, gesels, dit internaliseer en toepas.
  • Van absolute aanvaarding na vrye keuse: Kinders volg die opinies van die volwassenes wat hulle liefhet en respekteer, terwyl tieners geloofskwessies kan bevraagteken en opinies kan vergelyk.

Geniet elke oomblik van jou kind/tiener se geloofsreis. Laat toe dat God jou ook vorm deur hulle ervarings en vrae. Gesels baie oor God en maak geloofsgewoontes ‘n alledaagse deel van julle as gesin se lewe saam.

Soos pasgebore kindertjies smag na melk, moet julle smag na die suiwer geestelike melk, sodat julle daardeur kan opgroei en die saligheid verkry. 1 Pet 2:2

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode)

 

Hoe help gemeentes gesinne om tegnologie-slim te raak?

Ons begin gewoonlik die gesprek oor tegnologie by die gevare daarvan en hoe om skermtyd te beperk – en dis ‘n fout! Ons moet eerder begin om ouers die visie, die wil en vaardighede te gee om intensioneel te leef.

Daarom kan ons nie wegtrek by die praktiese moets en moenies van tegnologie nie. Dit gaan hulle uitput om by die reëls te hou en hulle gaan nie gemotiveerd wees om gedrag te verander nie. Begin eerder by God se droom – gesinne wat Sy liefde vergestalt. Verduidelik dat die doop ouers herinner aan God se belofte dat Hy deel is van ons kinders se reis en ouers help om hulle verantwoordelikheid na te kom om hulle kinders vir Hom groot te maak.

Gereelde gesprekke en ruimtes waar ouerskap in die lig hiervan bedink en bespreek kan word, is dus baie belangrik:
• Dink saam oor temas soos balans, ruimtes en ritmes.
• Gesels met ouers oor karakter en hoe om dit te vorm.
• Gesels oor mentorskap, dissipelskap en hoe om rolmodelle vir kinders en vir mekaar te wees.
• Verduidelik geloofsgewoontes, byvoorbeeld huisgelooftyd, maar gee ook baie praktiese wenke en tyd om gewoontes in te oefen (byvoorbeeld ons eet saam om ‘n tafel, ons sit om ‘n tafel en almal kry ‘n beurt om te gesels).
• Hieruit kan ‘n gesprek oor tegnologie vloei wat by b.g. waardes begin.

Die erediens kan ook gebruik word om almal te help om oor balans te dink en wat dit beteken om intensioneel te leef:
• Gebruik die liturgiese ruimte en ritmes om geloofsgewoontes te beoefen wat tuis ge-eggo kan word.
• Preek oor temas soos stilte, refleksie, dankbaarheid, verantwoordbaarheid ens.

Skep doelbewus ruimtes waar ouers mekaar kan help:
• Reël spesiale eredienste, oueraande en toerustingsgeleenthede of gebruik die tyd na die erediens of tydens kategese om ouers (wat wil) aan mekaar te verbind.
• Skep ‘n ruimte waar hulle gemaklik kan gesels, mekaar kan beïnvloed en ondersteun ten opsigte daarvan om kinders met karakter groot te maak en intensioneel te leef.
• Laat hulle die uitdagings en idees oor dissipline, skermtyd, familietyd, waardes, uitdagings, ens. deel.
• Betrek ook die wysheid van ouer mense in die groter geloofsfamilie by hierdie gesprekke.

Hierdie wenke is saamgestel deur ds Anriëtte de Ridder na aanleiding van ‘n Familie Netwerk gesprek in 2019 oor Families en Tegnologie.

Lees gerus die boek “The Tech-Wise Family: Everyday Steps for Putting Technology in Its Proper Place” deur Andy Crouch.

Denke oor Belydenis van Geloof (oorsigtelik)

Die Algemene Sinode het ‘n taakspan gevorm om oor die betekenis en plek van belydenis van geloof (BVG) te dink en by die volgende Algemene Sinode hieroor terugvoer te gee. Die opdrag hou verband met die nadenke oor doopviering, die problematiek van die “funksionele dubbel lidmaatskap”, asook die kindernagmaal. Anriëtte de Ridder vertel dat die term “roetemerker” telkens in dié taakspan se besinning na vore kom. Sy verduidelik dat roetemerkers verwys na ‘n geloofsmoment op jou lewensreis waar jy figuurlik gesproke anker gooi wanneer jy deur stormwaters gaan. In ‘n oorgangstyd onthou jy wie jy is (ek is gedoop), aan Wie jy behoort (Jesus Christus) en wie om jou staan en jou ondersteun (die gemeente as geloofsfamilie). Dit help jou om deur die oorgangstyd te kom en in hierdie tyd jou geloof te vorm, te versterk en te vier.  Wanneer jy ‘n ritueel hieraan koppel, noem ‘n mens dit ‘n roetemerker. BVG is só ‘n roetemerker.

Wat is belydenis van geloof nié?
Dit is nie ‘n tweede lidmaatskap nie (die doop is die enigste inlywing in die geloofsfamilie)
Dit is nie die afhandeling van kategese nie (want ons glo in lewenslange leer)
Dit is nie die toediening van heil nie
Dit is nie die verkryging van iets nie (bv. sekere regte in die kerk nie)

Wat is wel die waarde van belydenis van geloof?
Dit is ‘n geleentheid om tydens die deurgang (tans is dit die deurgang na jong volwassenheid) ‘n roetemerker neer te sit waartydens die volgende plaasvind:
Oriëntasie (waar jy vandaan kom, waar jy is en waarheen jy gaan)
Identifikasie (saam met wie jy reis)
Konfirmasie (wie jy is, watter belofte jy aan kan vashou)

Wat kan ons intussen in gemeentes doen om BVG sinvol te vier?
Ons kan BVG in die primêre plek inrig as ‘n roetemerker in ‘n oorgangstyd. Dit beteken dat ons in die eerste plek vir die persoon wat belydenis aflê herinner aan wie hulle is, aan Wie hulle behoort en dat die gemeente hulle ondersteun. Dit is belangrik om die fase waarin hulle is (‘n tyd van onsekerheid en verandering op die drumpel van jong volwassenheid) te erken en BVG te sien as ‘n geleentheid om geloof te versterk en te vorm (eerder as te toets). Dit beteken dat die gemeente die persoon bevestig (“affirm”). Dit is belangrik om BVG te koppel aan die doop. Simbole kan insluit hand in die doopvont (om te herinner aan die doop) asook handoplegging en salwing met olie (as teken van die Gees se werk in daardie persoon se lewe).

Nog roetemerkers op die geloofspad
Verder kan ‘n gemeente nog deurgangsmomente identifiseer en ‘n roetemerker daarlangs plaas. Dink dalk aan sekere lewensfases (bv. begin van skool of begin van tienerjare). Of dink aan sekere belewenisse bv. verlies, viering, toewyding en die opneem van leierskapsrolle. Hierdie sou intergenerasioneel gevier kon word.

Hoe sou dit lyk? Dit kan so eenvoudig wees soos die volgende:

  • Oriënteer – identifiseer, benoem en beskryf die oorgangstyd
    Bv. ons vier vandag die oorgangstyd van ons jongmense wat hoërskool toe gaan of ons dink vandag aan mense wat die afgelope tyd verlies beleef het en wil hulle die geleentheid gee om met die volgende roetemerker hulle geloof te bely.
  • Identifiseer – Herinner die persoon wie hulle is (hulle is gedoop), aan Wie die persoon behoort (Jesus Christus) en wie om die persoon staan (jy is deel van ons geloofsfamilie wat jou ondersteun). Die persoon kan dit ook daarna bely.
  • Konfirmeer – Bevestig hier die belofte dat God saam met hulle op die lewensreis of in die oorgangstyd is.
  • Sakrament – verbind die roetemerker aan die doop of vier dit met die nagmaal.
  • Simbool – Gebruik ‘n ritueel en simbool om dit te vier bv. handoplegging, ‘n kers aansteek of gee ‘n simboliese geskenkie.
  • Seënbede

 

‘n Taal wat ‘n verskil maak

Op Valentynsdag was die wêreld vol daarvan – blomme, harte, sjokolade, rooi en wit klere, liedjies – simbole wat die “taal van die liefde” praat. Vir een dag het hierdie dinge hopelik ‘n klomp mense se lewens opgekikker! Dit laat my dink aan die storie van die mamma-muis.

‘n Mamma-muis was vreeslik lief vir haar baba-muisies. Sy wou hulle in dapper muise verander en daarom het sy hulle gereeld op staptogte geneem. Op een van hierdie staptogte het daar skielik ‘n kat uit ‘n bos gespring en voor die mamma-muis kom staan. Dadelik het die mamma-muis die eienaardigste geluid gemaak: “Woef! Woef!” Die kat het hom byna morsdood geskrik en met ‘n vreeslike gemiaau laat spaander. Die mamma-muis het rustig na haar kinders toe gedraai en gevra: “My kinders, wat het julle hieruit geleer?” Nie een van haar kinders het geweet wat om te antwoord nie. Toe antwoord die wyse mamma-muis: “Julle moet ‘n tweede taal ken.”

Ons as volgelinge van Jesus praat ook ‘n “tweede taal.” Ons loop anders, praat anders en doen anders… Maar ons “taal” maak ‘n blywende verskil! En ons kan dit bly praat, al is ons omstandighede ook hoe moeilik en vol uitdagings.

“Die vrug van die Gees, daarteenoor, is liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelikheid, goedhartigheid, getrouheid, nederigheid en selfbeheersing.” Galasiërs 5:22-23

Met dank aan Brenda Visser, kinderwerker by Stellenberg Gemeente

AWESOME gesprekke in ‘n japtrap!

Die verandering van Sondagskoolonderwyser na fasiliteerder in 5 stappe

Jy het al gehoor dat die rol van die kategeet verander het. Toe jy grootgeword het, het die Sondagskooljuffrou of -meneer “klas” gegee deur die les aan te bied en dan vir die groep vrae te vra. Die regte antwoorde is dan in ‘n boekie met oop spasies ingevul. Vandag weet ons dat kinders en tieners nodig het om oor geloof te gesels en vrae te vra. Hulle het ‘n veilige ruimte nodig om self antwoorde te ontdek en toepassings te maak. ‘n Kategeet is dus nou eerder ‘n mede-reisgenoot wat fasiliteer as ‘n onderwyser wat ‘n les aanbied.

Hier is 5 wenke wat jou kan help om die oorgang te maak:

 1. Herdefinieer jou eie rol
Ek wil jou challenge om minder aan jouself as ‘n onderwyser-aanbieder te dink en meer as ‘n fasiliteerder. Die verskil is subtiel, maar belangrik. Aanbieders leer en gee antwoorde (selfs al is jy interaktief). Fasiliteerders gee bloot die riglyne van die gesprek en beïnvloed die groep indirek. Fasiliteerders vra oop vrae en luister goed. Dit is ‘n moeilike, maar belangrike kopskuif om te maak!

 2. Skep ‘n veilige ruimte vir gesprekke
Elkeen moet sy/haar gedagtes kan deel sonder die vrees om deur jou of die groeplede tereggewys of verneder te word. Moenie vrae vra met regte en verkeerde antwoorde nie. Vra vrae oor elkeen se waarneming, ervaring of vrae. Begin met die woorde “Ek wonder…”.  Moenie dat een persoon of groepie die gesprek domineer nie. Help die groep om na mekaar te luister, te eggo en elkeen ‘n kans te gee.

 3. Wees aanpasbaar
Bly by die onderwerp. Dit is egter belangriker dat daar lekker gesels word as om deur ‘n aantal vrae en antwoorde te ploeg. Die les is ‘n riglyn vir ‘n reis, nie ‘n marathon om te voltooi nie. Soms kan daar van die onderwerp afgewyk word as daar byvoorbeeld iets in die week gebeur het wat die groep ontstel het.

4. Gee geleentheid om op verskillende maniere gesprek te voer
Moenie elke keer net in die sirkel om gaan nie. Gebruik ’n speletjie, musiek of ‘n storie wat die onderwerp illustreer en wat na die tyd bespreek kan word. Deel hulle twee-twee op om te gesels. Gee hulle tyd om eers hul opinies of ervarings neer te skryf of te teken. Verdeel hulle in twee of meer groepe om elk verskillende karakters in ‘n Bybelverhaal se ervaring te bespreek. Laat hulle die verhaal opvoer of oorskryf in ‘n moderne konteks. Laat hulle die verhaal (of toepassing) in ‘n lied/gedig opvoer of as koerantberig of plakkaat oorskryf of teken. Nooi ‘n besoeker om sy/haar getuienis te deel. Verander die ruimte of volgorde van die ontmoeting. Gebruik hulpmiddels of simboliek.

5. Onthou, daar niks wat gesprekke so awesome maak soos wanneer die groep jou en mekaar begin vertrou nie
Vat elkeen een-een uit vir milkshake of besoek hulle en hul gesin by die huis. Reël ‘n spanbou soos ‘n braai, DVD-aand of ‘n kamp. Stel belang in elkeen se lewe. Woon hulle sport of aktiwiteite by. Vra uit oor hulle belangstellings en hou tred met hulle nuus of leefwêreld. Deel ook van jouself.

Hierdie klink eenvoudig, want dit is. Al wat dit kos is ‘n paar doelbewuste skuiwe van jou as leier. Geniet dit!

Met dank aan Brendt Blanks, http://youthministry360.com/contributors/#brendtblanks

Terwyl hulle so gesels en gedagtes wissel, het Jesus self nader gekom en met hulle saam geloop. Luk 24:15

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode).

Die 4 fases van geestelike groei volgens Morgan Scott Peck

Wat is die verskillende fases van geestelike groei en in watter fase bevind jy tans jouself, jou gesinslede of die lede van jou kategese-groep?

Dit is belangrik dat wanneer ons hieroor dink, ons moet onthou dat daar nie verskillende “vlakke van geloof” is nie. Wanneer ons van “geloofsfases” praat, is dit dus nie ‘n meet-instrument om jouself met ander te vergelyk nie, maar bloot ‘n manier om te verstaan hoe ons geloof ontwikkel kan word.

Volgens Morgan Scott Peck (1936-2005), sielkundige en outeur van die bekende boek “The Road Less Travelled”, kan geestelike groei in 4 fases beskryf word. Elke mens gaan deur hierdie fases, maar nie noodwendig op dieselfde manier of net eenmalig nie. Jy kan ook tussen die fases heen en weer beweeg of jouself gelyktydig in meer as een fase bevind.

  1. Fase van chaos – In hierdie fase bestaan geloof uit ‘n klomp los gedagtes en oortuigings wat nie noodwendig logies sin maak nie. Dis gewoonlik “’n bietjie van alles” en ‘n ondeurdagte samestelling van ‘n verskeidenheid geloofsoortuigings. In hierdie fase is ‘n mens ego-sentries, het ‘n mens min empatie vir ander en sal jy nie maklik toegee nie. Klein kinders se geloof kan so beskryf word, maar sommige mense skuif nooit uit hierdie fase nie.
  2. Fundamentalistiese fase – In hierdie fase word die basis van jou geloof gevorm (ook genoem die institusionele fase). Dit is hier waar jy jou beginsels bou, jou geloof in kompartemente verdeel en logies beredeneer. Hierdie fase bied standvastigheid. In hierdie fase is jy gehoorsaam aan jou geloof “reëls” en respekteer jy geloofleiers.
  3. Kritiese fase – In hierdie fase begin jy geloofskwessies te bevraagteken sonder om noodwendig jou beginsels te verloën. Hierdie fase kom veral voor in tye van swaarkry of teleurstellings wanneer jou geloofsoortuigings “nie meer sin maak nie”. Sommige mense bly in hierdie fase van skeptisisme en beweeg weg van godsdiens.
  4. Fase van misterie – In hierdie fase aanvaar jy dat daar nie vir alle vrae antwoorde is nie en dat geloof nie altyd logies of verklaarbaar is nie. Maar jy begin die wonder en misterie van die skepping en die menslike bestaan bewonder. ‘n Groter begrip en behoefte aan waardegedrewe etiek, genade, empatie, liefde en geregtigheid ontwikkel.

Hierdie uiteensetting kan gebruik word om jou eie geloofsreis beter te verstaan. Dit verduidelik ook hoekom dit partykeer so moeilik vir Christene is om mekaar te verstaan – byvoorbeeld iemand wat in ‘n fundamentalistiese fase is sal moeilik kan saamleef met iemand in die misterie-fase. En as jy jou tans in die kritiese fase bevind, is dit goed om te gesels met iemand in die misterie-fase eerder as die chaos-fase. Iemand wat onlangs trauma beleef het, kan dalk terugkeer na die fase van chaos of die fundamentalistiese fase.

Rituele en kennis van God en godsdiens kan jou egter slegs die skaduwee van God wys – nie die werklike diepte van ons multidimensionele God nie. Dit is waarom ‘n lewendige en persoonlike verhouding met God so belangrik is. Dit is eers in verhouding met Hom dat jou geloof kan groei.

Nee, ons sal in liefde by die waarheid bly en so in alle opsigte groei na Christus toe. Hy is immers die hoof, en uit Hom groei die hele liggaam. Efesiërs 4: 15-16a

Saamgestel deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale Diens vir Jeug en Familiebediening, Wes-Kaapland Sinode)

 

 

Hoekom nagmaal?

Gesels-en-doen wenke om kinders op die nagmaal voor te berei

Dit is deel van ons as ouers se verantwoordelikheid om voor en na elke nagmaalgeleentheid met ons kinders oor die betekenis van die nagmaal te praat.

Nagmaal is ‘n baie spesiale soort ete. Ons eet brood en drink wyn/sap om ons te help om te onthou dat Jesus aan die kruis gesterf het vir ons. Hy het betaal vir ons sonde omdat Hy ons liefhet en ons vergewe. Sy kruis (en die nagmaal) herinner ons dat Jesus ons liefhet en dat ons mekaar moet liefhê.

Hier is ‘n paar voorstelle om daarmee te help:

Gesels saam:

  • Wat is vir jou die lekkerste ete/s en hoekom? Bv. verjaardae, Kersfees, by ouma, braai…
  • Hoe het nagmaal begin? Matt 26:26-30
  • Wat beteken die wyn en brood by nagmaal? 1 Kor 11:23-26
  • Hoekom vier ons nagmaal?
  • Hoekom vier ons nagmaal saam met ander gelowiges?
  • Hoe is al 5 jou sintuie betrokke by die nagmaal?
  • Wat beteken die nagmaal? (Gesels oor een of meer van die volgende betekenisse: dit is ‘n herinneringsteken van die kruisiging; dit is ‘n vreugdefees omdat ons die opstanding ook vier; dit is ‘n gemeenskaplike ete wat ons aan mekaar verbind in die Liggaam; dit is ‘n geleentheid om ons sonde te bely en mekaar te vergewe; dit is ‘n geleentheid om te onthou dat ons elke dag afhanklik moet wees van Jesus; dit is ‘n verbintenis om ‘n verskil te maak aan die nood in die wêreld; dit is ‘n teken wat ons laat uitsien na die ewige lewe ens.)
  • Wat is ‘n gepaste manier om die nagmaal te gebruik?

Doen saam:

  • Woon saam die nagmaaldiens by.
  • Laat jou kinders tuis ‘n prentjie teken / uit ‘n tydskrif prentjies sny van brood en wyn en plak dit op waar almal dit kan sien.
  • Plaas hierdie week ‘n glasie wyn/sap en ‘n stukkie brood by ‘n kruis iewers in die huis om almal aan die nagmaal te herinner.
  • Maak ‘n plakkaat (kinders) of Facebook inskrywing (tieners) van alles waarvoor jy wil dankie sê vir God.
  • Maak toebroodjies of ‘n ete vir iemand anders / iemand in nood.
  • Bak saam brood of braai saam stokbrood en gesels oor Jesus wat die Brood van die lewe is (Joh 6:35).
  • Seën mekaar met die woorde: “Jesus het vir jou gesterf aan die kruis sodat jy kan leef!”

Nagmaal is ‘n wonderlike geleentheid om elke keer met jou kind/tiener oor geloof te gesels – moet dit nie laat verbygaan nie!

“Dit is my liggaam; dit is vir júlle. Gebruik dit tot my gedagtenis.” 1 Kor 11: 24b

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode)