DiepDink

Waaroor dink mense in jeubediening, “best practices” vir die bediening en ander nadenkings.

Nadenke oor jong volwassenes en die NG Kerk

Saamgestel deur die Jong Volwassene Leer Gemeenskap (JVLG)

November 2017

Inleiding

Hierdie artikel is saamgestel deur die groep meestal jong predikante in die Wes Kaap Sinode wat getaak is om vir die volgende twee jaar saam te dink en droom oor die bediening aan en deur die jong volwassenes. Hierdie groep noem hulself die Jong Volwassene Leer Gemeenskap (JVLG).  Die eerste drie dag gesprek is gevoer vanuit 3 perspektiewe, naamlik die Amerikaanse navorsing van David Kinnaman van die Barna Institute, opgesom in sy boek “You Lost Me: Why Young Christians Are Leaving Church and Rethinking Faith”, Suid-Afrikaanse navorsing opgesom in die boek “Skokkend Positief – Insigte vanuit nuwe navorsing oor aktiewe Afrikaanse jeug” (redakteurs Malan Nel & Zander van der Westhuizen) en laastens ook die perspektiewe en ervaring van die deelnemers se eie belewenisse en gemeente kontekste.

Wie is die Jong Volwassenes waarvan ons praat?

Ons het tydens die gesprek die jong volwassenes opgedeel in drie verskillende groepe.

GROEP 1: Jong Volwassenes wat die NG Kerk verlaat en nie deel word van ander kerke nie (sien Addendum A)

Volgens die Barna Institute se Amerikaanse navorsing is hierdie groep 60% in die VSA. Dié navorsing dui ook aan dat anders as in die verlede hierdie groep nie weer terugkeer na die kerk sodra hulle hul kinders doop nie. Die JVLG meen hierdie persentasie sal laer wees in Suid Afrika maar dat die tendense soortgelyk is.

Die redes waarom hulle die kerk verlaat val kan as volg opgesom word:

  • Rede 1: Gebrek aan konneksie (gebrek aan diepgaande verhoudings, mentorskap, dissipelskap en geloof belewenisse en groei)
  • Rede 2: Die kerk help nie om my geloof en lewe (roeping) te verbind aan mekaar nie
  • Rede 3: Ek glo nie meer nie as gevolg van my rede (wetenskaplike of teoretiese oorwegings) of as gevolg van my ervaring (seerkry in die kerk)

Let Wel dat indien rede 1 of 2 ter sprake is, persone hul steeds identifiseer as christene, al staan hulle los van die kerk.

GROEP 2: Jong volwassenes wat die NG Kerk verlaat maar in ander denominasies tuiskom (sien Addendum B)

Sommige jong volwassenes beweeg direk na skool uit die NG Kerk na ‘n ander denominasie. Ander beland na ‘n tyd van rond beweeg tussen kerke  (“church hopping”) by ‘n ander denominasie. Daar is ook diegene wat na ‘n tydperk buite die kerk (kerklos) ‘n tuiste in ‘n ander denominasie vind.

Hiervoor is daar ook verskillende redes ter sprake by verskillende persone:

  • Rede 1: ‘n soeke na ‘n ander toelogie
  • Rede 2: ervaring in eredienste
  • Rede 3: groter konneksie (verhoudinge)
  • Rede 4: groter meelewing en diensgerigtheid
  • Rede 5: minder bagasie uit die verlede (nie die konneksie met apartheid nie)
  • Rede 6: meer diversiteit

Daar is nog ander redes ook genoem.

GROEP 3: Jong volwassenes wat bly in die NG Kerk (sien Addendum C)

  • Rede 1: gemak
  • Rede 2: tradisie en waardering vir die NG kerk
  • Rede 3: gereformeerde teologie
  • Rede 4: konneksie
  • Rede 5: geleentheid vir diens
  • Rede 6: kinders se betrokkenheid

Hierdie groep wissel egter tussen passiewe lidmate en aktiewe lidmate. Passiewe lidmate kom selde kerk toe en daar is lae vlakke van konneksie, diensbaarheid en roeping bewustheid. Die teenoorgestelde is waar van aktiewe lidmate.

 

Slot

Wanneer ons dus ‘n gesprek voer in gemeentes is dit belangrik om uit te klaar of ons praat van jong volwassenes buite die kerk, binne ‘n ander kerk of binne ons eie kerk. Geen van hierdie groepe is homogeen nie, en ons moet bewus wees daarvan dat jong volwassenes vir verskillende redes gaan of bly. Wat wel duidelik is, is die volgende tendense:

 

  • Jong volwassenes soek diepgaande, eerlike, opregte verhoudings en konneksie
  • Jong volwassenes soek ‘n ruimte om ‘n eietydse uitdrukking van geloof te vorm en uit te leef
  • Jong volwassenes soek ‘n ruimte om moeilike kwessies te kan bespreek sonder oordeel
  • Jong volwassenes wil graag lewe met ‘n doel en wil graag ‘n praktiese verskil maak

Die Jong Volwassene Leer Gemeenskap (JVLC) nooi jong volwassenes en die kerk uit om saam te dink en te gesels in die volgende twee jaar (November 2017 – November 2019) oor die bediening aan en deur jong volwassenes en saam te reis na ‘n Kerk van die Toekoms wat ook vir jong volwassenes ‘n tuiste is.

 

___________________________________________________________________________

Addendum A

GROEP 1: Jong Volwassenes wat die NG Kerk verlaat en nie deel word van ander kerke nie.

__________________________________________________

Rede 1: Gebrek aan konneksie (gebrek aan diepgaande verhoudings, mentorskap, dissipelskap en geloof belewenisse en groei).

Hierdie mense het die kerk verlaat weens ’n leemte of gebrek aan konneksie met of binne die kerk. Hulle is nie noodwendig kwaad vir die kerk, of is seergemaak deur die kerk nie, maar voel steeds nie dat kerk ’n belangrike rol in hul lewens speel nie, alhoewel hulle hulself steeds as gelowig beskou.

Konneksies en persepsies

Mense wat vir hierdie redes die kerk verlaat het, is steeds baie kere op soek na gemeenskap of konneksie op ’n manier, maar soek dit dan dikwels buite die kerk, nie binne die kerk nie.  In ons ervaring, vind mense wat om hierdie redes die kerk verlaat het, wel konneksies binne klubs, belangegroepe, familiebande, vriendekringe, werksverhoudings, of sosiale byeenkomste.

In baie gevalle, pas hulle hul geloof by hul lewens aan, eerder as om hulle lewens by hul geloof aan te pas. Kerk is iets wat dikwels in die agterkop gehou word, en eerder as ’n soort “klub” beskou wat ‘n diens aan die kliënte moet verskaf tydens lewensoorgange, soos doop, belydenis, trou of begrafnis”. Kerk en geloof is dikwels dus ook net iets wees wat net in krisistye bygewoon / geraadpleeg word.

Verbruikersmentaliteit

Vir mense wat om hierdie redes die kerk verlaat het, kom dit voor of geloof eerder gaan oor wat ‘n mens kan ontvang (sogenaamde “quick fixes” ) as wat ‘n mens kan gee.  Verbruikersmentaliteit speel ‘n groot rol. Daarom, as kerkbywoning opgeweeg word teen ’n ander aktiwiteit, soos strand, sport, hul kinders, kuiers, of vakansie, sal dit eerder wegval. Die kerk maak in die algemeen nie vir hulle sin nie, en daarom beplan hulle nie hul naweke rondom aktiwiteite wat die kerk mag aangaan nie. Die vervulling van wense of behoeftes word hoër geag as die bydra wat hulle kan lewer by ’n kerk.

In baie gevalle, word hul identiteit nie gevorm deur die kerk of hul geloof nie, maar juis deur wat hulle het, doen, of besit. Hierdie self genoegsaamheid bepaal meer hul lewensbeskouing as hul geloof. Hulle soek sin, betekenis en tevredenheid in rykdom, familie, vriende, of sosiale groepe, status, ens.

Baie mense wat hierdie diskonneksie met die kerk ervaar het, het dit alreeds begin ervaar in die tydperk van hul geloofsvorming (as kinders en tieners), en het daarom as volwassenes nie meer ’n sterk behoefte om kerk by te woon of aktief betrokke by ’n kerk te wees nie. Hulle ouers het soms ook hierdie voorbeeld gestel.

Rede 2: Die kerk help nie om my geloof en lewe (roeping) te verbind aan mekaar nie

Ons ervaring is dat daar ‘n groep jong volwassenes is wat ‘n gaping tussen geloof en daad beleef. Hierdie groep jong volwassenes het in die kerk groot geword en is steeds passievol om God te leef in hul alledaagse lewe, maar sukkel om ruimte te vind vir diens in die kerk of hulle sukkel om hul roeping (beroep) en geloof aan mekaar te verbind.

Roeping en geleenthede

Hierdie groep voel dat hulle roeping / beroep / lewe nie anders kan as om losstaande van hul kerk belewenis te funksioneer nie. Hulle Christelike agtergrond het hul nie daarop voorberei om Sondag (kerk) met Maandag tot Saterdag (werk en samelewing) te verbind nie.

Hierdie groep het ‘n bitter smaak in hul mond omdat die kerk hulle nie speelveld gee om met passie hul roeping uit te leef nie, en daarom is hulle skepties oor die kerk as instansie maar nie apaties teenoor die kerk nie.

Vir hierdie groep is dit belangrik dat hulle in hul beroep hul roeping kan uitleef. In die uitleef van hul roeping wil hulle verandering in die samelewing bring. Dit is vir hierdie groep belangrik dat daar nie ‘n skeiding tussen geloof en die alledaagse leefwêreld is nie.

Hierdie groep beleef God buite die mure van die kerk daarom voel hulle dat hulle tans ‘n groter, vinniger, effektiewer en met meer intensie impak kan maak buite die tradisionele gemeentelike strukture. Vir hulle moet geloof in die wêreld saak maak.

Geleenthede en uitdagings

Die kerk mis die geleentheid om hierdie jongmense se gawes te ontgin. Hulle is bereid om met passie saam met die span te speel, maar ruimte in die span is daar nie. Die kerk speel te stadig vir hierdie groep in die skep van geleenthede, omdat die kerk reguleer eerder as improviseer en innoveer. In die skep van ruimte sukkel die kerk om hierdie groep te help om die skakel te maak wat geloof en roeping verbind. Die kerk sukkel om hierdie groep te help om in die kultuur waarin hul leef te lewe en te dien.

Die kerk kan hierdie groep help om aktief hul roeping in hul kultuur (alledaagse) uit te leef deur spasie te skep vir dialoog en toerusting oor die uitleef van gawes. Laasgenoemde sluit “gewone” gawes, talente en belangstellings in.

As die kerk hierdie groep kan help om hul werk as gelowige aan te pak en ‘n verandering daardeur te laat plaasvind, sal hierdie groep se roeping bevestig word in ‘n geloofsgemeenskap waar hul hulself tuis vind en sal wil bly.  In hierdie sin moet die kerk jong volwassenes help om hul leef- en werk-wereld te verbind met God.

Rede 3: Ek glo nie meer nie as gevolg van my rede (wetenskaplike of teoretiese oorwegings) of as gevolg van my ervaring (seerkry in die kerk)

Sommige mense verlaat die kerk en kies om hulself daarvan en hulle geloof af te sny. Daar is verskeie redes hiervoor. Vanuit navorsing in Amerika en enkele stories van Suid-Afrikaanse jongmense wat ons al gehoor het, kon ons ‘n aantal afleidings maak oor die moontlike redes hiervoor. Hierdie redes kan op die volgende maniere uiteengesit word:

Hart-redes & Kop-redes

Meeste van die inligting waarna ons gekyk het kan ons in twee groepe plaas, naamlik mense wat emosioneel seergekry het in die kerk (dus slegte ervarings of “hart”) en mense wat hulself rasioneel nie kan vereenselwig met wat hulle hoor in die kerk of lees in die Bybel nie (dus as gevolg van hul rede of “kop”)

Van die hart-redes waaroor mense die kerk/hulle geloof agterlaat is oordeel wat hulle daarin ervaar (bv. rondom seksualiteit, morele kwessies, psigiatriese siektes ens.), slegte ervarings met ander Christene/die kerk (bv. ouers wat mishandel, geestelike leiers/mentors wat liefdeloos of sonder integriteit optree ens.) en mense wat voel dat daar nie ruimte is vir hulle in die kerk om wie hulle is uit te leef nie.

Van die kop-redes wat ons identifiseer het wat mense lei tot ‘n rasionele besluit om die kerk/geloof agter te laat is dat hulle ervaar dat die kerk anti-wetenskap is en dat Christene naïef is, dat die kerk as ‘n plek waar intellektuele (bv. filosofiese) denke nie ‘n plek het nie en dat die Bybel nie logies sin maak vir hulle nie (wat gepaard gaan met Bybel-interpretasie) en hulle dit nie kan glo nie.

“Engaged” & “Disengaged”

Vanuit verskeie stories, lyk dit vir ons asof sommige van hierdie mense hulself heeltemal afsny van die kerk/geloof vir watter rede ookal (“disengaged”) en ander mense wat kies om hulself af te sny en sê dat hulle finaal klaar is met kerk en geloof, maar tog steeds oop is vir gesprekke rondom hierdie sake.

Mense wie se storie getuig van “disengagement” is gewoonlik ook apaties teenoor die kerk en geloof (bv. as gevolg van finansieel welgesteldheid, logiese redes ens.). Daar is geen ruimte vir ‘n gesprek oor hierdie kwessies nie. Terwyl ons vind dat daar wel verhale is waar mense gekies het om te breek met kerk en geloof vir kop- of hart-redes, maar bereid is om ‘n pad te stap met ‘n geestelike mentor sonder die voorwaarde om “terug te kom” kerk toe. Hierdie mense ervaar steeds sterk emosionele wroegings as gevolg van die besluit wat hulle geneem het, en is daarom steeds weens hierdie onverwerkte emosies op ‘n indirekte manier “engaged” met die kerk/geloof. Daar is ook ander mense wat afstand doen van hulle geloof, maar hulself steeds beskryf as “spiritueel”.

Persepsies & Veralgemenings

‘n Algemene tendens in verskeie van die stories en waargenome redes is dat mense se besluit om hulself van die kerk/geloof te distansieer, dikwels gebaseer is op persepsies en veralgemenings. Christenskap en Christelike kerke word dikwels beskryf as “konserwatief” of “liberaal”, “anti-iets”, “beperkend” ens. Veralgemenings is dikwels gebaseer op die persoon se eie ervaring in die geloofsgemeenskap waarin hulle grootgeword het, terwyl persepsies gevoed word deur ander bronne. Hierdie persepsies en veralgemenings is na ons mening egter nie noodwendig waar van alle kerke of alle Christene nie.

Vanuit die bogenoemde, is dit duidelik dat daar verskeie redes is waarom mense hulself distansieer van die kerk en/of hul geloof. Dit is belangrik dat ons nie veralgemeen wanneer ons dink oor hoe om mense op hierdie plek in hulle storie te omarm as kerk nie.

___________________________________________________________________________

Addendum B

GROEP 2: Jong volwassenes wat die NG Kerk verlaat maar in ander denominasies tuiskom.

__________________________________________________

Ons elkeen ken jongmense wat in hierdie groep val. Dit is die jongmense wat in die NG kerk groot geword het, maar wat nou deel vorm van ’n ander denominasie – telkens binne die charismatiese stroom.

Sommige van die verhale van hierdie jong volwassenes sluit periodes van kerklos wees in, waarna hulle hulself opnuut toewy aan Christus in alternatiewe denominasies. Hierdie denominasies sluit Presbiteriaanse, Evangeliese, tradisioneel sowel meer gematigde Charismatiese gemeentes in. Maar hoekom gebeur dit? Wat is die redes agter jong volwassenes se skuif na ander denominasies?

Vanuit die verhale van jong volwassenes in hierdie groep, is dit duidelik dat die redes agter hul skuif nie vereenvoudig kan word tot ’n enkele faktor nie, maar dat die redes ’n komplekse web van faktore is.

Gasvryheid, ervaring en konneksie

Een van die redes wat herhaaldelik in verhale na vore kom, is die energieke en gasvrye atmosfeer van die alternatiewe denominasies. Dit bied vir baie jong volwassenes ’n ruimte om met ander Christene te “connect” op ’n wyse wat hulle nie noodwendig voorheen kon nie.

Hierdie verhoudingsaspek van kerkwees is telkens ’n prioriteit in hierdie gemeentes en daardeur skep hulle ruimtes van “belonging” deur bv. selgroepe.  Dit het veral ’n sterk impak op jong volwassenes wat moontlik voorheen binne die kerk veroordeel gevoel het of nie hulself kon vereenselwig met ’n veroordelende kultuur in sommige gemeentes nie.

Verder, vind hierdie jong volwassenes telkens dat hulle ’n meer intense ervaring met God kan hê deur alternatiewe vorme van lof en aanbidding. Hierdie “worship” word soms oorgedra na die alledaagse en word nie beperk tot die sing van liedere nie.

Teologie en diens

Die versoeking kan wees om hierdie groep af te maak tot mense wat nie hul geloof ernstig opneem nie en eerder ’n “maklike” teologie verkies. Dit is wel so dat hierdie denominasies dikwels ’n meer fundamentalistiese teologie verkondig, maar die klem val nie noodwendig op maklike teologie nie, maar eerder verstaanbare en relevante teologie wat ’n duidelike terme omskryf word. Teologiese konsepte word dikwels meer eenvoudig verpak en word oorgedra binne reekse wat hulle totale lewenstyl skuif.  Hierdeur ervaar jong volwassenes telkens ’n hernude sin van roeping wat hulle kan uitleef by geleenthede vir diens en aktivisme.

 

Die JVLG voel ernstig oor hierdie groep jong volwassenes en oor die wyse waarop hulle ons attent maak op die wyse waarop die NG kerk jong volwassenes kan vervreem. Tog voel ons dat hierdie groep nie ons enigste fokus kan wees nie aangesien hulle immers steeds deel is van die groep wat nog in die groter kerk van Christus is. Verder, wil ons ook beklemtoon dat ons nie hierdie jong volwassenes op enige manier wil reduseer nie, maar wil ons hulle ook waardeer vir die toegewydheid waarmee hulle hul plek binne God se koninkryk soek en leef.

 

___________________________________________________________________________

Addendum C

GROEP 3: Jong volwassenes wat bly in die NG Kerk

__________________________________________________

Navorsing fokus dikwels op jong volwassenes wat die kerk verlaat, maar daar is ook jong volwassenes wat in die kerk bly en dit is belangrik om te verstaan wie hulle is en hoekom hulle in NG gemeentes bly. Redes waaraan die groep kon dink sluit in gemak, tradisie, waardering vir die NG kerk, waardering vir die gereformeerde teologie, konneksie, geleentheid vir diens en ook kinders se betrokkenheid (wanneer hul kinders kry).

“Skokkend positief” se bevindinge

Uit die navorsing van die boek “skokkend positief” blyk dit dat jong volwassenes wat in die NG kerk bly redelik homogeen is. Hulle het grootgeword in huishoudings met redelike finansiële sekerheid. Hulle huisgesinne is oorwegend nukleus families (gesinne wat bestaan uit ’n pa, ma en kinders). Ouers en predikante het ook die grootste rol gespeel in hulle geloofsvorming.

“Skokkend positief” se navorsing wys verder dat die oorgrote meerderheid van jong volwassenes in die kerk voel dat die evangelie ’n ‘n betekenisvolle impak in hulle lewe het. 99% van die jong volwassenes in die studie glo dat Jesus Christus hulle persoonlike Verlosser is en 57% glo dat die kerk ’n integrale deel van hulle geloofslewens is. Hierdie jongmense voel sterk daaroor dat hulle ’n verskil moet en kan maak in die wêreld en in Suid-Afrika. 95% glo dat die jeug ’n belangrike rolspeler is in die verandering van ons land. 95% verstaan ook dat hulle lewe ’n impak het op die aarde en dat ons verantwoordelik met ons hulpbronne moet omgaan.

Teenstrydighede

Die studie bevind dat daar dikwels teenstrydighede bestaan in die lewens en denke van jong volwassenes. Alhoewel leierskap verantwoordelikhede gelyk gedeel word tussen hulle ouers in 46% van jong volwassenes se ouerhuise, glo die meerderheid (73%) in die patriargale leierskap formaat vir die gesin.  Soortgelyke teenstrydighede is bevind in jong volwassenes se idees oor versoening en kerkwees in Suid-Afrika.

Gedagtes uit ons gesprek

Vanuit die gesprek het duidelik geword dat die teenwoordige persone se ervaring van jong volwassenes nie so positief is as wat “Skokkend positief” bevind het nie. Daar is steeds jong volwassenes wat nie welkom voel in die ruimtes wat die NG-Kerk skep nie. Een van die redes hiervoor is waarskynlik die groot kontras wat hulle ervaar tussen die diversiteit van die wêreld en die homogene omgewing in die kerk. Gemeentes omarm dikwels nie diversiteit nie en vervreem mense deur ons taalgebruik en persepsies van bv. die samestelling van families. Gemeentes gebruik dikwels die Bybel om kulturele norms te bevorder. Ander gemeentes plaas andersyds klem op versoening, geregtigheid en diens wat weer sommige jong volwassenes “te veel” uitdaag omdat hul in ‘n gemaksone is.

Aktief of passief

Sommige jong volwassenes in gemeentes is aktiewe lidmate ander is weer passief (en sommige natuurlik tussen in). Ons moet dus onderskeiding maak oor wie ons praat. Die aktiewe lidmate vind in hul gemeentes ‘n ruimte om te dien, te aanbid en verhoudings te bou. Passiewe lidmate kom selde kerk toe en daar is lae vlakke van konneksie, diensbaarheid en roeping bewustheid. Die teenoorgestelde is waar van aktiewe lidmate.

Die passiewe lidmate bly deel van die kerk maar toon ooreenkomste met mense wat buite die kerk is. Passiewe jong volwasse lidmate is moontlik beïnvloed deur wat die kerk is / nie is nie of deur die verbruikersmentaliteit wat veroorsaak dat hulle die kerk gebruik wanneer hulle oordeel hulle dit nodig het. Daar is nog baie ander redes.

Idees vir die toekoms

Millennials heg baie waarde aan mentors en ouer persone se invloed, daarom het die kerk ’n geleentheid om juis op hierdie manier jong volwassenes te bedien. Deur mentor-programme en om ouers te bemagtig om hulle kinders te begelei in hulle geloofsvorming.

Die kerk het ook ’n geleentheid om jong volwassenes te begelei in die uitleef van hul geloof. In Suid-Afrika is dit veral belangrik in terme van versoening en diversiteit.

Dit is vir jong volwassenes belangrik om hul roeping uit te leef. In ons ervaring voel jongmense dat leierskapposisies nie beskikbaar is vir hulle nie. Jongmense moet spasie gegun word om hulle roeping uit te leef in gemeentes, om hulle te vertrou met verantwoordelikhede en magsposisies.

___________________________________________________________________________

Why be church differently?

What are fresh expressions of church and how do they emerge?

Dr Michael Moynach

 

Notes made by Anriëtte de Ridder at the Missional Conference May 2017, Stellenbosch.

 

Mission is not a 2nd step for God (it is part of his nature, and has always been). Therefore, shouldn’t be 2nd step for us!

Fresh expressions ARE church and is always

  • Missional
  • Contextual
  • Formational
  • Ecclesial

This is the very reason why these small communities come into being.

 

Challenge your local church with these questions…

Do you believe in God?

Yes? Then you believe in a missional God!

Is church primary focused on missions? If not, why not?

Is missions working? Are people flooding to the church?

If not, do it differently!

 

There are more than 2000 “fresh expressions” churches in the United Kingdom. There are more than 100 000 people involved. But the average size of a fresh expression is 50 people. 50% of people in a fresh expression church in the UK had not been to church previously.

 

Anticipating the kingdom – when Christ fulfills all things

It’s a journey:

  1. Listening (leads to the gift of community)
  2. Loving and serving (leads to the gift of friendship)
  3. Building community (leads to the gift of deepening relationships and trust)
  4. Exploring (leads to appreciating Jesus and asking for more)
  5. church taking shape (leads to the gift of enthusiasm willingness to share)
  6. Doing it again…

 

Each stage unfolds the kingdom. It is propelled by the exchange of gifts – generosity. It is not “us” doing it for the sake of “them” but going on a journey together.

How do you know you can move on th the next stage?  Wait for the exchange of “gifts” as mentioned above. Because each stage of the journey reveals the kingdom, there’s no rush because each stage of the journey is an important gift. Each stage is already the Kingdom!

 

Example – Language café

  • Woman practicing language
  • Drinking tea
  • Building community
  • Prayer requests
  • Spiritual topics in conversation over time
  • Ladies later Invited to separate course about faith topics
  • Repeat

 

Fresh expressions is one of the rare places where social action is integrated in evangelism (and not done separately).

The basis is divine generosity – the church is Gods gift to the world. But the gift must be in a suitable form, it must be released. It is a Eucharistic-like movement.

 

Problems encountered with fresh expressions:

Starting a group with too many Christians.  They come with their own agendas and “language”.  Start with only 3 or 4 christians maximum.

Do not be deceived by size – keep it small.

 

How to start a fresh expression

Read story of Jesus

Don’t ask – what does it tell us about God?

Ask an experiential question!

Challenge each other to make an expirement and see if it does make a difference

No formal sharing of the gospel or evangelism!

 

Discover Bible Study:

  1. If this story happened today what would it look like?
  2. What does it mean to you?
  3. Might it make a difference to your life?

 

Did it happen? – This could be next week’s follow up question.

 

  1. The 4th question cannot always be used – can we share this with someone else?

 

Don’t give the answers – let them google it and discover it for themselves!

Empower leadership and participation.

Godsbeeld

Woorde is wat ons het om dinge te beskryf. Ons gebruik woorde om kos, mense, ʼn ervaring en God te beskryf. Maar ons woordeskat bepaal hoe goed of hoe in diepte dit beskryf kan word. Jeugwerkers gebruik ook woorde, maar nie net om môre of welkom te sê vir die tieners van die gemeente nie, maar om diepgaande gesprekke te hê oor besondere lewensvrae en kwessies. Die belangrikste area waar Jeugwerkers woorde gebruik is om ʼn beskrywing van God aan tieners oor te dra.

Maar dink gou aan jou eie woordeskat, aan die woorde wat jy gebruik om God in jou stiltetyd vir jouself te beskryf. Hierdie woorde is beperk tot jou eie ervaring van God en die lewe. Jou idee van God en jou woorde is iets eie aan jou. Dit is woorde wat vir jou iets beteken, wat ʼn wêreld skep waarin jy kan veilig voel. Maar hierdie woorde is nie die enigste woorde wat gebruik word om God te beskryf nie. En dit is hier waar Jeugwerkers versigtig moet wees.

Die Jeugwerker se idee van God is nie die enigste idee nie, soos daar verskillende tieners voor mens sit by ʼn byeenkoms, net so verskillend is die idees van God. Sommige gebruik dalk sport-woorde, ander dans-woorde en sommige musiek-woorde. Die verskillende woorde skep verskillende prentjies van God, en indien hierdie realiteit nie in ag geneem word wanneer daar met tieners gewerk word nie, kan dit probleme veroorsaak. Hiermee probeer ek sê dat nie een van ons die kapitaal/kopiereg op ʼn Godsbeeld het nie. Daarom moet ons so versigtig wees om nie slegs een beeld van God te verkondig nie – die een waarmee ons die gemaklikste is nie. Soms moet ons spasie gee om te hoor wat ander se beeld van God is, dit te respekteer en daaroor te gesels. God word soms so maklik en vinnig vasgevang in mense se woorde, en op die einde is dit al God wat sommige ooit sal ken – ʼn mensgemaakte God.

Voorbeelde van maklike beelde van God wat sonder om twee keer te dink oorgedra word: God is Koning, God is ‘n Herder, God is ʼn Pa (Vader), God is ʼn Heerser en God is ‘n Hy (manlik). Sommige van hierdie beelde is ook nie meer bekend in ons konteks nie.

Van hierdie is goeie beelde, maar mens moet altyd kyk na wat die gevolge van ʼn spesifieke beeld is. Bv. God is ʼn hy (manlik) – as die enigste hy’s (mans) wat jy ken jou seer maak en mishandel, hoe goed kan hierdie God dan wees?

Soms is dit nodig om te hoor wat die spesifieke tiener se omstandighede is en wat veroorsaak dat hy/sy nie God op ʼn spesifieke manier kan sien nie, en volgens dit die beeld van God te beskryf. Jeugwerkers moet party keer verkleurmannetjie speel en aanpas by spesifieke situasies en woorde gebruik wat eie aan die tiener is om God ‘verstaanbaar’ te maak binne die wêreld van die tiener.

Dit beteken ook dat Jeugwerkers moet oplet na wanneer ons eie beeld van God, ons eie woorde die enigste woorde raak. Onthou dat God nie vasgevang kan word deur ons woorde nie, maar dat ons woorde wel ander se realiteit vorm. Gebruik die woorde om God te beskryf versigtig en laat altyd spasie vir nog woorde. Ons dien ‘n God wat nie vasgevang mag word in ons woorde nie.

Geskryf deur Liesel Nieuwenhuizen

Hoe lyk huishoudings in Suid-Afrika?

#DIepdink

Wanneer gemeentes nadink oor jeugbediening, is dit onmoontlik om die jeugbediening los te maak van die huishoudings waaruit die jongmense kom nie. Dit is onmoontlik vir ’n jeugbediening om alleen verantwoordelikheid te neem vir die geloofsontwikkeling van kinders. Buiten dat dit onmoontlik is, lê ’n Bybelse verstaan van geloofsontwikkeling die verantwoordelikheid daarvan juis by die voete van ouers.

In 2005 het die Algemene Jeugkommissie van die NGK in samewerking met Buvton en die Hugenote Kollege in twintig gemeentes uit Gauteng en die Wes- en Suid-Kaap ‘n projek genaamd die Familie Gemeente Projek (FGP)[i] afgehandel. Een van die bevindinge van hierdie projek het gewys dat ouers gevoel het dat gemeentes hulle nie genoeg ondersteun in hul taak van geloofsontwikkeling van hul kinders nie. My opinie hieroor is dat gemeentes eerstens nie die aard van huishoudings verstaan nie en daarom ook nie altyd weet wat gesinne nodig het nie.

In 2011 het die Suid-Afrikaanse Instituut vir Rasseverhoudinge (SAIR)[ii] ’n studie, getiteld First Steps to Healing the South African Family asook Solidariteit Helpende Hand (SHH)[iii] se verslag, ʼn Foto van Afrikaanse Gesinne in Suid-Afrika bekend gestel wat ten doel gehad het om ’n prentjie van huishoudings te skep.

Die SAIR het hulle prentjie van die groter Suid-Afrika opgesom deur te sê dat “In South Africa, the ‘typical’ child is raised by their mother in a single-parent household.” Hulle het die volgende statistiek daarvoor gehad:

  • 35% van alle kinders in Suid-Afrika leef saam met albei hul biologiese ouers.
  • 40% van alle kinders in Suid-Afrika leef slegs by hul biologiese ma
  • 8% van alle kinders in Suid-Afrika leef slegs by hul biologiese pa
  • 6% van alle kinders in Suid-Afrika leef glad nie by enige van hul biologiese ouers nie
  • 43% van Suid-Afrikaanse kinders tussen 0 en 4 jaar leef saam met albei ouers in die huis
  • 24% van wit kinders in stedelike gebiede woon in enkel-ouer gesinne

SHH het gefokus op spesifiek wit, Afrikaanse huishoudings en hier lyk die statistiek soos volg:

  • Ongeveer een uit drie van Afrikaanse kinders kom uit ’n gebroke gesin (geskeide ouers)
  • 66% van gebroke huishoudings se kinders leef by die ma,
  • 15% van gebroke huishoudings se kinders leef by die pa
  • 19% van gebroke huishoudings se kinders leef by ander familie of vriende
  • Huishoudings spandeer 10-12 ure per week minder saam

Hierdie prentjie help ons om dalk meer te verstaan wat die uitdagings is waarbinne gemeentes hul jeugbediening moet sien. Die groter sekularisasie van die samelewing en die post-Christendom era het reeds tot gevolg gehad dat dit glad nie meer ’n gegewe is dat kinders outomaties kerk toe kom nie. Hoewel daar steeds baie kinders gedoop word en “op die boeke” is, is dit toenemend ’n geval dat slegs ongeveer ’n derde[iv] van daardie kinders enigsins by die gemeente se jeugbediening geleenthede gaan uitkom.

Die struktuur van huishoudings wys vir ons dat van die derde wat wel kom, byna ’n kwart waarskynlik net elke tweede week die jeugbediening sal bywoon, weens ouer-toesig kwessies. Omdat huishoudings ook merkbaar minder tyd saam spandeer, kan ons bespiegel dat, veral Sondae, wanneer daar nie werk en/of skool programme is nie, ’n huishouding aktiwiteite sal kies waaraan almal saam kan deelneem en nie iets doen wat hulle generasie-gewys fragmenteer nie.

Wat hier nog nie deel van die prentjie is nie, is die die huishoudings wat wel twee ouers het, se werk samestelling. Daar is aspekte soos veral in stedelike gebiede, waar een van die ouers pendel vir werk, hetsy op ’n plaaslike vlak (bv. 2 ure in die motor), op nasionale vlak (gereelde werk in ander dele van die land) of in die buiteland (kontrak-werk, multinasionale maatskappye, ens.) Die praktiese effek daarvan is ook in der waarheid enkelouer huishoudings. Daar is ook nie na die invloed van skoolprogramme op kinders se tyd gekyk nie.

Die missionale beweging van die kerk vra dat jeugbediening al meer kreatief moet dink om jongmense te bedien in die wêreld waar hulle is. Een van die aspekte hiervan is om kinders se ouers beter toe te rus om binne-in die huishoudings geloofsvorming te fasiliteer, maar ook om ruimte en kapasiteit te skep waar huishoudings as ’n eenheid kan tuis kom in die bediening van die gemeente.

[i] Familie Navorsing Projek – A (FNP A). (n.d.). Opsomming van vraelyste. Ongepubliseerde verslag.

Familie Navorsing Projek – B (FNP B). (n.d.). Familie Navorsing: ‘n Outsider Witness Verslag oor die Opsommings van Onderhoude. Vir verdere refleksie… Ongepubliseerde verslag.

Familie Navorsing Projek – C (FNP C). (n.d.). Familie Navorsingsprojek: aan huis van Nico Simpson. Ongepubliseerde verslag.

 

[ii] Holborn, L & Eddy, G. (2011). First steps to healing the South African Family. Johannesburg: South African Institute of Race Relations.

 

[iii] Taljaard, A., & Langner, D. (2011). ‘n Foto van Afrikaanse Gesinne in Suid-Afrika. Pretoria: Solidariteit Helpende Hand.

 

[iv] SCHOEMAN, WJ. (2011). Kerkspieël – ‘n kritiese bestekopname. NED GEREF TEOLOGIESE TYDSKRIF

DEEL 52, NOMMERS 3 & 4, SEPTEMBER & DESEMBER. Wellington: CLF

The Third Space

3ds

‘The Third Space’ het ontstaan deur Ray Oldenburg, ‘n sosioloog wat van die term gebruik maak in sy boek getiteld ‘The Great Good Place: Cafes, Coffee Shops, Community Centers, Beauty Parlors, General Stores, Bars, Hangouts and How They Get You Through the Day’.

Oldenburg glo dat ‘third spaces’ ‘n belangrike manier is om gemeenskap te vorm. Dit bou kohesie en vorm identiteit. “Third spaces are a vital factor in the quest for community”.

rds‘n Third Space is ‘n plek wat almal in hul lewe het. Dit is ‘n plek wat nie jou huis of jou werk is nie en waar jy kontak maak, reflekteer en ontspan.

Dit help jou met die oorgang en beweeg na verskillende ruimtes in jou lewe.

In my eie konteks gebruik ek “Third Spaces” as ‘n ekumeniese beweging waar ons eenkeer ‘n week by ‘n neutrale plek soos ‘n koffee winkel bymekaar kom. Ons kom as verskeie denominasies bymekaar as jong volwassenes om in gesprek te tree oor waar ons die Here ervaar in ons lewens. Hier word ‘n ruimte gebied waar stories uit verskillende kontekste gehoor en gedeel word.

Die geleentheid word “The Third Space” genoem waar ons ‘n sosiale netwerk vorm waar dialoog kan geskied. Dis ‘n ruimte en sosiale platvorm vir jong volwassenes om saam te ontspan, kontak te maak en te reflekteer oor God en die lewe. Sodoende word ons blootgestel aan verskillende Godsbeelde, spiritualiteite, wêreldbeskouing wat ons persoonlike lewens verryk en vernuwe. Deur die vertel van stories maak ons sin van die lewe.

Almal word dan gemotiveer om ‘Third Spaces’ op ander plekke met mekaar te skep en sodoende vorm hulle gemeenskap rondom verskeie belangstellings en aktiwitiete.

Soos ek reeds genoem het gebruik ek spesifiek ‘Third Spaces’ om verhoudings te bou binne ons konteks van jong volwassenes in ekumeniese verband, maar ‘n mens sou kreatief kon omgaan met die konsep van ‘n ‘Third Space’.  Dit kan ook dien as ‘n tipe ‘Fresh Expression’ om ‘un-churched’ en ‘de-churched’ mense te bereik.

3rdsa

Ds Johan Visser

Woodland Hills Gemeenskapskerk

Gedagtes oor verhoudings, vryheid en lewe

#DIepdink

Cars- ja, die Disney fliek, met Lightning McQueen, Mater en Doc Hudson. Ten spyte daarvan dat albei my kinders dogtertjies is, speel Cars byna op “repeat” in die DVD masjien. Afgesien daarvan dat ek die storie letterlik honderde al gekyk het, het ek onlangs eers besef dat dit ’n storie oor vryheid is.

Aan die begin sien ons hoe McQueen se kuipe-span bedank, want McQueen is skynbaar ’n one-man-show. Hy wil nie gebind wees aan ander wat vir hom sê wanneer hy bande, of brandstof nodig het nie. Verhoudings is vir hom ’n struikelblok wat hom gevange hou en keer om sy doelwit te bereik, naamlik om wenner van die Piston Cup te wees. Dit is sy droom, maar meer, hy koppel sy hele identiteit aan die gedagte dat hy ’n renmotor is, wat moet kompeteer en wen.

Op pad na die wedren, wat die finale wenner sal bepaal, beland hy deur ’n snaakse sameloop van omstandighede as “gevangene” van Radiator Springs. Hy is gevonnis tot gemeenskapsdiens, om die hoofstraat te herstel. In die loop van die paar dae daar ontwikkel hy verhoudings met karre, waarmee hy nooit andersins sou nie. Hy leer dat sukses en prestasies as doelwitte leeg is.

Dit het vir my ’n treffende beeld geword van ons lewe saam met Jesus. Baie mense van ons wêreld is baie prestasie gedrewe en in die proses word verhoudings kettings wat ons gevange hou. Die cliché is egter dat wanneer die doelwitte behaal word, is dit leeg wanneer daar niemand is om die vreugde mee te deel nie.

Ek verstaan die storie van die Bybel dat Jesus nie teenprestasie is nie. Hy is nie teen die gedagte dat ons ontwikkel en uitnemend leef nie, maar Jesus is beslis eerste vir verhoudings. Ons is gemaak om God se liefde te ontvang en ander mense lief te hê. Wanneer ons uitnemendheid en sukses gekoppel word aan verhoudings, het dit ’n groei-effek op ander mense.

Aan die einde van Cars wen McQueen nie die Piston Cup nie. Hy kom derde en dus laaste, maar skielik is hy deel van verhoudings wat die eerste plek baie relatief maak. Hy ontdek dat die verhoudings baie meer vryheid gee as sukses en bekendheid.

Wanneer ons uitnemend lief het en verhoudings bou ontdek ons vryheid, want prestasies alleen is koue selle waarin ons opgesluit word. Saam met ander mense is daar vryheid en die lewe in oorvloed waarvan Jesus praat (Joh. 10).

*Hierdie het voorheen in NG Kenridge se Vrydag Nuus verskyn.

Om te luister

#DIepdink

Jy ken daai gevoel. Daai gevoel dat iemand nie mooi geluister het na wat jy sê nie. Wanneer dit met my gebeur is sommer dadelik kwaad, want die ander persoon gee dan nie regtig aandag aan my nie en dit laat my onbelangrik voel en ook dat my verhouding met die persoon nie belangrik is nie. Die meeste van ons doen dit, sonder dat ons dit besef. Steven Covey beweer dat ons in ons luister-proses baie kere meer besig is om ons eie reaksie te formuleer as om regtig te luister na wat iemand sê.

Wanneer ons met iemand stry kom dit nog beter na vore en baie kere ontaard die stryery in ’n “shouting match” want ons voel dat wanneer ons die volume hoër maak, ons die punt beter sal kan dryf en op daardie manier gehoor sal word.

Om regtig na mense te luister is een van die maklikste maniere om menswaardigheid aan mense te betoon. Maar, om regtig te luister vat tyd en dit kos energie, want ons moet in iemand anders se skoene inklim. Die storie van Jesus en die pa wie se kind demoon-besete was (Markus 9:14-29) wys vir ons dat Jesus gehoor het wat aan die gebeur was, maar dat hy ook geluister het. Die manier waarop Jesus geluister het, het waarskynlik netsoveel beteken as die feit dat Jesus die seun gesond gemaak het.

Pete Scazzero[1] help ons met ’n paar praktiese punte om na mense te luister (en daarvan raak sigbaar in Jesus se optrede):

  1. Plaas jou eie agenda op die agtergrond. Jou eie agenda maak dat jy net wil hoor wat jy wil hoor, mis wat jy nie wil hoor nie en daarom nie luister nie.
  2. Laat die persoon praat tot hulle die hele gedagte afgehandel het. Wanneer ons “inchip” maak dit die omgewing vir hulle onveilig en in plaas van deel, word hulle dan verdedigend.
  3. Probeer dit wat die persoon gesê het in jou eie woorde herhaal en laat die persoon toe om jou te korrigeer, indien nodig. Dit sê vir die persoon, jy het geluister en dat jy moeite doen om te verstaan wat hy/sy probeer sê.
  4. As dit lyk of die persoon klaar gepraat het, maak eers seker of hy/sy klaar is. Dit maak dit moontlik vir die persoon om alles af te pak, sodat hulle kan voel hulle is gehoor.

Mag ons werklik na mense luister. Mag ons op hierdie eenvoudige manier mense help om menswaardig te voel. Mag mense op hierdie manier Jesus se genade deur ons beleef.

*Hierdie het voorheen in NG Kenridge se Vrydag Nuus verskyn.

[1] Peter Scazzero, 2006, Emotionally Healthy Spirituality, Zondervan

Soos jy bid, so glo jy, so leef jy.

#DIepdink

’n Paar jaar gelede het ’n skoolvriendin se man het binne ’n kwessie van enkele dae van blakend gesond beweeg, na onophoudelike hoofpyn, na ’n diagnose van ’n gewas op sy brein, na intensiewe sorg in die hospitaal, na dood. Deur die tyd het ek, saam met ’n klomp ander vriende en familie met groot hoop en verwagting gebid dat God die jong man sal genees, sodat hy kon voortgaan om vir sy pragtige jong gesin te sorg.

Hoe swakker dit gegaan het, hoe meer het ek gebid, tot my gebede meer die kleur van kerm en neul aangeneem het. Na sy dood was ek vies vir God en gefrustreerd met die Bybel en woedend vir Christene. Ek was vies omdat God nie ek en my vriendin se gebede verhoor het, soos ons wou nie. Ek was gefrustreerd met die Bybel, want dit belowe die opstandingskrag van Jesus, dat ons kan vra wat ons wil in sy Naam en hy sal gee en selfs dat ons nog groter werke sou doen as Jesus, maar helaas – geeneen van daardie beloftes het hier gegeld nie. Ek was woedend vir Christene wat vooraf groot stellings soos “Spreek net lewe” gemaak het en na sy dood self doodstil was.

Ek is steeds bietjie vies vir God, want my vriendin is nou ’n weduwee met twee seuns, waarvan een nooit sy eie pa sal ken nie. Ek weet nie hoe lyk God se pad nou met haar nie, maar hy het weer vir my een ding oor my lewe saam met Hom in gebed, geloof en lewe kom wys.

In Lukas 11:1-11 vra die dissipels vir Jesus om hulle te leer bid, waarna hy vir hulle die Onse Vader leer, die gewilde soek, klop en vra uitspraak maak. Heel aan die einde sê hy egter die volgende:

“As julle wat sleg is, dan weet om goeie geskenke aan julle kinders te gee, hoeveel te meer sal die Hemelse Vader die Heilige Gees gee vir hulle wat Hom vra.”

Ek het geleer dat ons enige iets in gebed vir God kan vra. Ek het uit Lukas 11 geleer dat in gebed, ons God se volle, onverdeelde aandag kry, deur sy Gees. Ek het geleer, dat God nie altyd vir ons gee wat ons wil hê nie, maar Hy gee homself. Ek het dus geleer dat om aanhoudend te bid, aanhoudend my geloof versterk deur die Heilige Gees se teenwoordigheid te verseker en dat ek uit sy teenwoordigheid kan leef met die troos dat niks, nie eers die dood, my van Hom kan skei nie.

*Hierdie het voorheen in NG Kenridge se Vrydag Nuus verskyn.

Om stil te word

#DIepdink

Die Amerikaanse teoloog en skrywer, Dallas Willard, was ‘n paar jaar gelede in Suid-Afrika en het ’n preekbeurt gehad in ’n NG Gemeente. Op die kanselkleed was die Afrikaanse frase “Jesus is Here”, wat Dallas toe in Engels lees “Jesus is Here” (Jesus is hier). Hy maak toe die opmerking dat dit een van die grootste waarhede is, waaraan ons die minste aandag gee.

Op sy beurt vertel Rob Bell die storie van Moses, wat skape oppas en die brandende bos opmerk (Eks. 3). Hy vra die vraag of ons nie dalk elke dag by brandende bosse verbyloop, sonder dat ons dit opmerk nie; dat ons by God verbyloop maar hom nie raaksien nie.

Beide Dallas Willard en Rob Bell verduidelik dat ons heel eenvoudig te besig is en te veel kop-geraas en klank-geraas het. Ons  almal voel aan dat ons daagliks stiltetyd moet hou en ons dan  sit ons soms die klank-geraas, maar nie die kop-geraas nie. Kop-geraas is al die goed wat ons gedagtes oorneem wanneer ons na Jesus wil luister: ons dagboeke en to-do-list… Daar is egter ook ander kop-geraas waaraan ons nie altyd dink nie en dit gaan baie kere oor hoe  ons die Bybel lees.

Ons is geneig om die Bybel te lees met ’n kop-geraas-metode, om inligting te kry. Die manier hoe ons Jesus se stem kan hoor uit die Bybel, is om die Bybel rustig en stil te lees, sodat ons Jesus se stem kan hoor en daardeur gevorm kan word:

Informatiewe lees

·         Lees met die verstand om te begryp

·         Kwantiteit

·         Verstaan

·         Haastig

·         Informasie

·         Kennis te versamel

·         Beheer

·         Doen

·         Funksioneel – Bybel = tool

Formatiewe lees

•             Lees met die hart om te ontvang

•             Kwaliteit

•             Luister

•             Wag

•             Transformasie

•             Verhouding: om Iemand te leer ken

•             Broos

•             Being

•             Relasioneel – Bybel = stem van God

 

Mag ons op hierdie manier van ons kop-geraas tot ruste bring. Mag ons rus vind wanneer ons die Bybel lees. Mag ons ervaar “Jesus is Here.”

*Hierdie het voorheen in NG Kenridge se Vrydag Nuus verskyn.

Brian O’Connel speaks on “Education and a future of our youth”

winterskool-brian-oconnelO’Connel is the Head of the Western Cape Department of Education and he was one of the keynote speakers at this year’s Winter School in Stellenbosch.

O’Conner started off with painting a picture of the future of the earth and it shocked the audience. He explained why climate changes are creating a major crisis and challenge for us. By 2025 there will be serious energy, water, food shortages, especially in South Africa.

His point was that this generation’s leaders are challenged to solve this problem. We need to influence the future. But in order to do this we must be talking about the right (important) things and we must be willing to change our way of thinking. We need to try make sense of the statistics and respond to it timeously. We need to start by changing the culture and the conversation. The church can play an important role in this.

The question that this talk left me with, was why am I not really thinking about climate change and the future? And why is this topic so seldom discussed in the church?

Abigail Hopley on the “selfie generation”

winterskool-abigail-hopleyAnriëtte de Ridder

Abigail Hopley was one of the session speakers at this year’s winter school in Stellenbosch. She started off by quoting the statistics of young people leaving the church as well as the reasons for it, from the book “You lost me” by David Kinnaman. She also showed a video clip of David Kinnaman where he requests that we engage in a conversation with young adults who have left the church.

She also described how social media influences the identity of the youth and explained why we it is important that we think about identity and social media when we work with the youth.

Abigail helped me remember that social media and media influences are not just a tool to reach young people but fundamentally changes the way the youth act, feel and think today.

Anita Cloete: youth culture

winterskool-anita-cloeteDr Anita Cloete

Dr Anita Cloete was a session speaker at this years Winter School in Stellenbosch. She started off by reframing the topic. The question according to her, is not “how can we make the youth feel at home in church? but rather, “What can we learn from young people about what church is?”.

She made 2 main points:

  • Youth are not a homogenous group

 

The church should be and look diverse if it wants to include and serve a diverse youth. She asked the question how we can practically become more diverse and including and she made some suggestions.

  • Teenagers live in a time of transition…

 

She also explained that teenage life is a good metaphor for the church. As teenagers are living in a time of transition, the church should also live in a a place of transition (change, movement, and not knowing everything, questioning, etc.) We are embodying something of the kingdom but we are also pointing to the Coming Kingdom.

Dr Cloete reminded me that we cannot generalize when speaking about the youth. There are many sub-cultures. After her talk I am left with the question – how well do I know the youth in my community?

Rev Esmé Bouwers on the role of the local church

winterskool-esme-bouwers-church-on-a-hillRev Esmé Bouwers was a keynote speaker at this years Winter School in Stellenbosch. She confronted and motivated the Winter School delegates with the question: is the church a city on a hill or “agter die klip”? What are the stones that hinder the church to shine and be the salt?

She described places in her own life where she saw the church as it should be – unified, in spite of theological differences. Humbly asking forgiveness. Seeking to serve.

We should discover our local church’s purpose. It should not be about growing in numbers or building bigger churches, but it should rather be about serving.

Read Eph, Rom, 1Kor 12, Rev.

Each congregation has its own sin, challenges and recommendations

It is His church! Each church should be a light in the community in which they are in.

She explained why we should not only be a home for all as church, but why we must have a heart for all!! She challenged the delegates to rethink the role of women and the youth in leadership. She challenged the diversity and inclusion of all in churches.

The church is a:

City on a hill!

Salt and light!

Rev Esmé Bouwers is reshaping the way we think about women in leadership positions by her own example. Her affirmation of the local church gave me hope and made me think about my own congregation’s role in the community.

Lovelyn Nwadeyi on the youth and politics

winterskool-lovelyn-nwadeyi-youth-and-politicsLovelyn Nwadeyi is described as a young, public intellectual and she was a keynote speaker at this years Winter School in Stellenbosch. She started off by telling her own story and her involvement in the student protests last year. She described her own disappointment when her church did not support her effort, or engage in conversation with her, during this time.

She believes that churches cannot be neutral in politics. The youth will not be at home in church if there is no voice about social injustice. The church will lose the youth if it does not engage in the issues that the youth struggle with. She asked the question: “Why were certain churches silent or passive in the conversation and protest on US campus (#feesmustfall or #openstellenbosch)?”

She explained her view that the fact that the gospel reached Africa through colonization, influenced the interpretation of the gospel. She raised the questions: How did history influence Christianity in Africa and how does that hinder the church being a home for all?

She is convinced that a homogene church is problematic! How would a church look like where one (male) person does not lead, but where everyone has a voice? How would a church look like decentralized? How would a multicultural church look like with ALL types if people included equally?

She left us with some challenging questions…

Jesus overturned the tables… What would He do today?

When is political conversation needed and when is action needed?

How do we as Christians act when we cannot control the space?

Is there a place for violence?

She quoted Micah 6:8 “He has shown you, O mortal, what is good. And what does the LORD require of you? To act justly and to love mercy and to walk humbly with your God.”

She concluded by quoting her favourite jazz singer Gregory Porter’s song “Illusion”:

“I’ve been trying to find reality

a grip on the illusion that I lost you

when you left me”.

Read the lyrics: Gregory Porter – Illusion Lyrics | MetroLyrics

This speaker was challenging in her views and left me to consider what should the church’s voice and role should be in politics and social transformation.

Rev Allen Goliath on why not to worry about numbers in youth ministry.

winterskool-allen-goliath

The Reverend Allen Goliath is the Priest Assisting in St George’s Chathedral in Cape Town. He spoke on the topic of “The church as a home for the youth” at this year’s Winter School in Stellenbosch.

He explained that parachurch organizations did the youth work in the past. This has changed. The growth of the charismatic church as well as the changes in the country has led to these changes. In the nineties the church suddenly realized they’re losing the youth. They started investing in youth ministry with youth ministers, budgets, buildings etc. BUT now the youth worker has the pressure to keep up the numbers.

Democracy means that schools are not our biggest partners in ministry anymore as they are open for everyone and serve different religions.

The church needs to keep up with changes…

The result is that Sunday school now has to be and do so much more. Scholars’ programmes also are very full – this adds to the challenge of doing youth work.

The mindset of churches need to change…

National development means that our youth leave home to study and work in other places. Young adults leave (work and marry and live globally). Youth workers are not trained to keep up numbers but to minister. That should remain their focus. The problem is not the youth coming and going and moving between churches of cities… Because we are meant to be missional! Rather worry about what we do with them when they are there!

Empower and equip them for worship, witness and service, wherever they go!!

Youth ministry is not an add on. It is the key business of the church. We should focus on it.

“When I’ve got your child, I’ve got your whole family, your wallet, your attention, your time. Make a child a tree in the concert and the whole extended family comes!! What an opportunity!”

The thought that Goliath left me with, is that we should not get discouraged if the youth leave the church, but we should ask the reason why. Are they merely moving on, changing churches or cities? Or do they not feel as if the church is their home? Are they equipped to worship, witness and serve when they leave? If so, we have done our duty.