kategese

Die lang pad is die beter pad

Ons weet wat ons wil hê, maar is nie altyd bereid om te doen wat nodig is om dit te bereik nie. Dan kies ons soms kortpaaie, wat natuurlik nie altyd die beste paaie is nie. C.J. Langenhoven het gesê: “As die kortpad die beste was sou die hoofpad daar geloop het.”

Hierdie beginsel geld ook vir sukses, fiksheid, skoonheid, eksamens, geldmaak, vriendskap, ons huwelik, troeteldiere… ja, amper enige iets. Ook beslis vir die jeugbediening.

Ons wil graag gelowige volwasse jongmense hê wat oral en altyd ………………  (vul self die gaping in: byvoorbeeld stil sit/stilbly in die kerk, luister as ons praat, vriendelik is, dankbaarheid toon, weekliks opdaag, aktief deelneem aan gesprekke, sinvolle vrae vra, goeie besluite neem, opbouende verhoudings hê, die nagmaal /belydenisaflegging respekteer, uitreike en kampe bywoon, hul geloof uitleef, ens.)

Maar wat is die koste vir ons (goeie) wense? En is ons bereid om die lang pad met die jongmense te loop om daar uit te kom?

Kortpaaie ken ons almal – gee ‘n prekie om ‘n kind/tiener te laat skuldig voel, raas/baklei/pleit vir goeie gedrag, skinder oor ‘n kind/tiener se foute/wangedrag, blameer ouers, vind fout in die kategesesisteem, of die ergste: gee op.

Die lang pad van dissipelskap en verhoudingsbou se koste is hoog – dit vra tyd, en wysheid, en gebed, en toewyding, en vergifnis en weer probeer, en ‘n voorbeeld wees, en omgee, en opbou, en onvoorwaardelik liefhê en geduld, geduld en nogmaals geduld. Die dissipels het drie jaar saam met Jesus geleef en steeds eer gesoek, aan die slaap geraak, geweld gebruik, misverstaan, verraai, verloën en getwyfel. Jesus het egter die lang pad van die liefde gekies.

  • Hoe kan jy hierdie week die lang pad van die liefde kies?

 

Die liefde is geduldig. Die liefde is vriendelik. Dit bedek alles, glo alles, hoop alles, verdra alles.

1 Kor 13: 4a en 7

Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode).

 

 

Wat moet ons met ‘n kategesegroep uitreik onthou?

Praktiese wenke om uitreik ‘n sinvolle belewenis te maak

Praktiese uitlewing van diensbaarheid is een van die kragtigste maniere om geloof by jongmense te vorm. Dit is ook ‘n opdrag van Jesus om ‘n verskil te maak. Maar waar begin jy nadat jy besluit het om saam met jou kategesegroep uit te reik of om ‘n diensprojek saam aan te pak?

Voorbereiding

  • Begin deur saam te bid en vra dat God Drie-Enig teenwoordig sal wees. Laat die Heilige Gees julle lei wanneer julle na die gemeenskap uitreik.
  • Soek ‘n diensorganisasie of bestaande projek wat jul kan besoek of ondersteun.
  • Maak kontak met ‘n gemeente in die gemeenskap wat jul wil besoek asook die plaaslike owerhede, maatskaplike werker en gemeenskapsleiers.
  • Verstaan God se hart en plan vir die uitreik of diensprojek.
  • Maak tyd om die behoeftes en die konteks te verstaan waarheen julle gaan.
  • Moenie net goed uitdeel of ‘n program aanbied nie. Doen eers julle huiswerk om uit te vind wat reeds gebeur en hoe julle van hulp kan wees.
  • Tree met respek op teenoor alle mense en ander kerke en organisasies.
  • Indien jul na mense van ‘n ander kultuur, taal of godsdiens gaan, doen deeglik navorsing en gesels met mense wat dit reeds gedoen het.
  • Netwerk en werk saam met bestaande diensorganisasies, NPO’s of gemeentes in die omgewing.
  • Wees passievol en diensgerig.
  • Wees voorbereid en toegerus.
  • Rig ouers in van al die reëlings en kry toestemming vir minderjariges om saam te gaan. Nooi hulle uit om betrokke te wees deur self saam te gaan of om met voorbereidings of gebed behulpsaam te wees.
  • Onthou om na die tyd te reflekteer oor elkeen se ervaring en hoe dit sy/haar geloof gevorm het.

Praktiese wenke tydens die uitreik

  • Moenie uitlokkend wees of aandag probeer trek ten opsigte van kleredrag, taalgebruik of optredes nie. Respekteer die plaaslike kultuur en gebruike. Trek eenvoudig aan en los selfone, kameras, juwele ens. eerder tuis.
  • Moenie die idee gee dat jy mense bejammer of meerderwaardig is nie. Sien elke mens se waarde raak en stel opreg belang in hulle.
  • Pasop vir te veel fisiese kontak. Wees bewus en praat vooraf oor wat aanvaarbaar is en wat nie.
  • Moenie fokus op eie belang of lui, afbrekend en ongedissiplineerd optree nie. Praat in die groep oor wat dit behels.
  • Moenie enige rassistiese of neerhalende opmerkings maak nie.
  • Moenie beloftes maak nie.
  • Moenie sekere mense of kinders voortrek nie.
  • Moenie alleen of op afgeleë plekke met kinders werk nie. Werk in klein groepies en wees altyd sigbaar.
  • Wees ferm en ken jou grense. Moenie dat enige persoon jou onder druk plaas of ongemaklik laat voel nie.
  • Luister na mense se stories, leer ken hulle name en probeer om jou in hulle skoene te plaas.
  • Onderskei waar God reeds aan die werk is en wys dit vir mense uit.
  • Help mense met dit waarmee hulle reeds besig is, sodat julle hulle inisiatiewe versterk eerder as om jul eie projekte aan te pak wat nie volhoubaar is nie.
  • Verwys situasies of persone wat hulp benodig na die regte plekke.
  • Wees bewus daarvan dat dit ontwrigtend is om grense oor te steek. Praat daaroor sodat dit ‘n geleentheid van groei kan wees.

Onthou: tydens ‘n uitreik moet God ALTYD verheerlik word en mense se waarde bevestig word deur dit wat jul sê, doen en julle gesindheid. Op dié wyse word die evangelie van hoop gedeel. Om pret te hê en vriendelik te wees steek grense oor en só word vriendskappe gebou en vertroue gevestig.

 

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode).

 

The Love Generation

5 wenke om jou kategese groep prakties lief te hê

Bob Sinclair se liedjie “The Love Generation” som die generasie waarmee ons vandag in die jeugbediening werk, baie goed op. Hulle is jongmense wat gekenmerk word deur hul soeke na antwoorde in ‘n gebroke wêreld. Hulle verstaan diversiteit, tegnologie, pluralisme, samewerking en ervaring soveel beter as ons…maar hul staan ook krities teenoor enige onegtheid, apatie of skynheiligheid. So hoe kan ons hierdie generasie bereik?

Op een van ons belydeniskampe was daar ‘n besondere moeilike en uitdagende jong seun waarmee een van die kleingroepleiers gewerk het. Op ‘n stadium terwyl hul gesels, sê die leier: “Maar besef jy nie ek gee om nie, daarom wil ek jou help?!”. Daarop antwoord die tiener toe ewe verbaas: “Ek het nie besef Oom gee om nie, ek dog Oom is net nice”.

Hierdie gesprek het my weereens laat besef dat jongmense van ons verwag om “nice” te wees (ons is after all in die kerk), maar “nice” is nie goed genoeg nie! Hulle soek egte verhoudings en ‘n godsbelewing wat sin maak!

Indien hul 1 Kor 13: 1-3 sou oorskryf, sou dit sekerlik iets lui soos:

Al praat jy die lingo en kyk jy die regte flieks
Al is jy hoe goed voorberei
En ken jy al die antwoorde van die les
Al kan jy hoeveel Bybelversies opsê
Sonder liefde is dit leeg.
Al gee jy jou geld weg, loop in plakkies
Al is jy hoe cool en smooth
En dra jy studs in al die regte plekke
Maar jy het geen liefde nie
Baat dit jou niks.

Die vraag is dus, hoe kan jy tieners se soeke na liefde en ‘n egte godsbelewing in die praktyk ‘n werklikheid maak?

Hier is ‘n paar wenke:

  1. Verhoudingsbou een tot een, sowel as in die groep. Die bietjie ekstra moeite wat jy maak wys dat jy regtig belangstel.
  2. Relevante musiek wat uitdrukking gee aan egte ervarings. Maak moeite om kinders / jongmense se musiek te leer ken en dit te gebruik.
  3. Geleenthede om ‘n praktiese verskil te maak aan die nood. Jongmense se geloof word gevorm waar hul blootstelling kry aan nood. Daarom is diensprojekte, uitreike en uitstappies so belangrik om blootstellling te kry.
  4. Persoonlike bediening en gebed aan en deur die jongmense. Gebed is ‘n manier van omgee, vir mekaar sorg, mekaar op te bou en mekaar se geloof te versterk.
  5. Gesprekke oor elkeen se roeping en ‘n droom vir die toekoms. Wat leef in elkeen se hart? Wat is hulle drome vir die kerk of hulle eie lewens? Skep geleenthede om dit met mekaar te deel.

Op die ou end kan ‘n mens baie hoopvolle dinge aanpak, baie geloofswoorde deel, maar die grootste hiervan is: “be the love generation”.

Luister hier na die liedjie.

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode).

‘n Groeiende geloof

5 wenke om jou kind se geloof te koester

“Lees jou Bybel, bid elke dag…want jy sal groei, GROEI, GROEI.” Dis nie net ‘n kinderliedjie wat ons sing nie, maar ‘n waarheid om in ons lewens toe te pas. Vir kinders moet daar geleenthede geskep word om God op ‘n persoonlike, dinamiese en opwindende manier te leer ken. Kinders was en is vir God van die begin af spesiaal. Jesus verwag van ons, as leiers, om kinders te ondersteun en te lei in hul groeiende geloof.

Hier is ‘n paar wenke om jou kind se geloof te koester

  1. Bybel-gebaseerde geloof

Die kennis van God se Woord is ‘n vaste fondament waarop ‘n kind sy geloof bou. Herontdek Bybel-lees as ‘n gesinsaktiwiteit.

  1. ‘n Kind se geloof kan gebou of vernietig word

Kinders se (kinderlike) geloof moet deur ons aangemoedig en ondersteun word. Ongevoelige optredes en woorde in kinders se teenwoordigheid kan nadelig wees. Wees bedag oor hoe jy jou kind se geloof en ervarings koester en aanmoedig.

  1. Kinders se geloof het geen grense nie

Skep positiewe ervarings vir kinders en raak saam bewus van God se teenwoordigheid in die alledaagse lewe. Kyk met hulle oë na die wêreld om jou.

  1. Versterk geloof deur verhoudings

Verhoudings met ouers, kategese leiers, vriende en ouer mense by die kerk is ‘n integrale deel van geloofsgroei. Kinders moenie gekeer word om by ouer mense te leer nie en andersom. Die verhouding tussen kinders en volwassenes is baie belangrik. Dit vorm ‘n kind se persepsie van God en Christenskap.

  1. ‘n Geloofsavontuur

Gee kinders die geleentheid om te groei deur geloof vir hulself te ontdek. Moedig kinders aan om vrae te vra, al ken jy nie altyd die antwoorde nie. Daag hulle ook uit om self te wonder en te soek.

 

“Maar Jesus het gesê: Laat staan die kindertjies en moet hulle nie verhinder om na My toe te kom nie, want die koninkryk van die hemel is juis vir mense soos hulle.”
Mat 19:14

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode).

Waarna soek jongmense in hul leiers?

Die Barna Instituut* het navorsing gedoen wat aandui dat studente wat aan-die-brand Christene is, ‘n paar dinge in gemeen het. Die belangrikste faktor is dat hulle lewens almal geraak is deur 3-5 volwassenes wat ‘n lewende verhouding met Jesus het. Volwassenes (leiers) se invloed in jongmense se lewens is dus kardinaal in hulle besluit om later (as volwassenes) betrokke en lewendige gelowiges te word.

Ons doel by die kategese is om geloof by kinders en jongmense te vorm wat eendag ook deel sal vorm van hulle identiteit, oortuigings en lewenswyse as volwassenes. Daarom is jy so belangrik!

Volgens die navorsing soek jongmense (en kinders) leiers wat:

  • besig is om geestelik in ‘n lewende verhouding met Jesus te groei;
  • geïnteresseerd is in hul lewens deur die inisiatief te neem om na hulle wêreld toe te gaan – deur goeie tyd met hulle te spandeer, opbouende woorde te gebruik, te glo in hulle en vir hulle te bid;
  • eg is, geduldig is en konsekwent is in hul woorde, lewe en bediening;
  • lekker kan lag (ook vir hulself), hulle eie persoonlike ervarings deel en die lewe geniet!

Dankie vir jou leierskap en die manier waarop jy moeite maak en omgee vir kinders en jongmense. Dit is vir hulle goud werd en die vrugte daarvan sal nog lank in die toekoms gesien kan word! Ons eer jou toewyding en moeite – van die kleinste gebaar van liefde en omgee tot die groot opofferings wat jy maak in jou dienswerk as leier by die jeugbediening.

Wees jy vir die gelowiges ‘n voorbeeld in woord en gedrag, in liefde, geloof en reinheid. 1 Tim 4:12b

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode).

*Besoek gerus die Barna Instituut se webwerf vir meer inligting oor hulle navorsing by www.barna.com

Is kleiner kategese groepe dalk beter?

Party gemeentes het min kinders, hoe nou gemaak? Een oplossing wat soms voorgestel word, is dat ‘n mens dan minder moet bymekaarkom (bv. elke tweede week), maar dit het gewoonlik die teenoorgestelde uitwerking en die getalle raak dan nóg yler. Sommige gemeentes gooi groepies weekliks lukraak bymekaar (afhangende van watter kategeet opdaag) sodat daar darem ‘n groot groep is om voor kategese aan te bied, maar dan is daar weer min verhoudingsbou wat plaasvind.

Daar is egter waarde aan klein groepies wat nie misgekyk moet word nie. Ek was self in ‘n kategesegroep van 4: ek, 2 seuns en my pa wat ons kategeet was. Dit was nie aldag lekker nie (veral nie as die 2 seuns nie opgedaag het nie), maar dit was beslis dieper en van meer betekenis as baie ander mense se Sondagskool ervarings. Daar is nooit vir my “klas” gegee nie, ons het altyd ontspanne gesels en was vry om vrae te vra. Dit was wel lekker om soms saam met die ander groepe aktiwiteite te doen, soos om waatlemoenfees, konsert of speletjiesaande te hou. Maar die waarde van ‘n klein kategese groepie sal my altyd bybly.

Hier is 4 dinge wat kleiner groepe beter maak:

(more…)