kinders

Die 4 “G’s” van ouerskap en tegnologie

Vir ouers laat die woord “tegnologie” dikwels gevaarligte flikker. Maar tegnologie is nie net sleg nie. Met die regte roetekaart kan dit opbouend in gesinne gebruik word.

Daar is 4 G’s om in gedagte te hou:

  • Gesonde gebruik
  • Gelukkige verhoudings
  • Gawe interaksie
  • Grense wat gepas is

Gesonde gebruik
Tyd voor die skerm asook die inhoud waarna kinders kyk, kan kinders se ontwikkeling, aandagspan en gedrag negatief beïnvloed. Die navorsing hieroor is volop en oortuigend. Daarom moet die aantal skermtyd en die inhoud daarvan ouderdomsgepas wees. Daarby saam is dit belangrik vir kinders (en ouers) om ‘n gesonde slaappatroon te hê wat ononderbroke slaap insluit. Dit beteken dat skermtyd voor slaaptyd beperk moet word en dat ‘n mens nie in dieselfde vertrek as jou foon moet slaap nie.

Gelukkige verhoudings
‘n Gesonde selfbeeld en oop kommunikasie help ook dat kinders beter gepantser is om die uitdagings van tegnologie te hanteer. Versterk jou kind se selfbeeld met opregte komplimente en spandeer kwaliteit tyd saam om jul verhouding te versterk. Help ook jou kind om emosies te verwoord. Maak familietyd ’n prioriteit en skep daaglikse en weeklikse gewoontes soos om saam te eet en in die natuur te gaan stap.

Gawe interaksie
Oormatige skermtyd verlaag empatie en in ‘n tegnologie-oorheersde samelewing het dit aanlyn boeliegedrag en afbrekende kommunikasie tot gevolg. Bevorder waardes soos respek vir alle mense en leer kinders om opbouend te kommunikeer, al is dit “gesigloos” op sosiale media. Gesels met hulle daaroor dat alles wat aanlyn gebeur ‘n spoor laat.

Grense wat gepas is
Raak deel van jou kind se tegnologiese wêreld sodat jy kan saam praat. Neem leiding en wees ‘n voorbeeld. Weerhou tegnologie van die kind se slaapkamer en hou dit sentraal in die huis. Leer jou kind waarvoor om “nee” te sê. Wanneer jy aktief betrokke is by tegnologie en self die gevare kan raaksien, sal dit makliker wees om dit vir jou kind uit te wys.  Stel ouderdoms gepaste ouerkontroles en veiligheidsmaatreëls op alle toestelle. Stel saam huisreëls op. Kinders wat in koshuise woon of hulle eie fone / tablette het, moet ook inkoop op die huisreëls oor die gebruik daarvan.

 

“…alles wat waar is, alles wat edel is, alles wat reg is, alles wat rein is, alles wat mooi is, alles wat prysenswaardig is – watter deug of lofwaardige saak daar ook mag wees – daarop moet julle julle gedagtes rig.” Fil 4:8

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug- en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode)

Woema vir die Woord

bring Bybels terug na die kategesegroep

Dit is baie belangrik dat elke kind en tiener in die kategese leer om die Bybel lief te hê, te gebruik en dit te lees! Min huise maak Bybellees ‘n prioriteit. Daarom is dit nodig dat kinders en tieners tydens kategese aan die Bybel blootgestel word en dit inoefen. Dan sal dit moontlik ‘n gewoonte raak wat tuis ge-eggo kan word.

Junior kategese

  • By kinders val die klem op Bybelverhale en memorisering van belangrike versies.
  • Daarom moet elke kind ‘n Bybel kategese toe bring en moedig ons kinders aan om belangrike gedeeltes met plakkers en kleure te merk om dit makliker te vind en te onthou.
  • Dit is belangrik dat ouers weet watter teks/Bybelverhaal behandel is, sodat hulle dit tuis ook kan lees.
  • Plaas altyd die Bybelstorie binne die groter verhaal van die Bybel sodat kinders die tydlyn en konteks begin verstaan.

Senior kategese

  • In die senior kategese moedig ons elkeen aan om die Bybel in konteks te lees en toe te pas, daarom moet tieners ook die Bybel saambring.
  • Help ook mekaar om die Bybel op elkeen se selfoon af te laai sodat dit ook in die week gelees kan word en toeganklik is.
  • ‘n Kategese groep kan saam ‘n weeklikse rooster volg om dieselfde tekste te lees.
  • Basiese stiltetyd-metodes word aangeleer sodat die Woord self gelees en toegepas kan word.
  • Tieners word aangemoedig om gedeeltes binne die konteks van die groter “lyne” van die Bybel te lees en die verloop van die Bybel se verhaal te verstaan.
  • Gesels in die groepe oor stiltetyd-metodes en ander geloofsgewoontes en oefen dit in.
  • Praat oor wat in die pad staan van Bybellees (tyd, motivering, gebrek aan kennis, oorvol gedagtes of ander steurnisse) en gee vir mekaar raad om dit te hanteer.
  • Maak weekliks tyd om te vertel wat julle in die Bybel raak gelees het.

Om ons kinders en tieners te motiveer om die Bybel te lees, moet ons self ‘n voorbeeld wees en ons dade moet daarvan getuig.

Die woord van God is lewend en kragtig. Dit is skerper as enige swaard met twee snykante en dring deur selfs tot die skeiding van siel en gees en van gewrigte en murg. Dit beoordeel die bedoelings en gedagtes van die hart. Heb 4:12

 Die hele Skrif is deur God geïnspireer en het groot waarde om in die waarheid te onderrig, dwaling te bestry, verkeerdhede reg te stel en ‘n regte lewenswyse te kweek, sodat die man wat in diens van God staan, volkome voorberei en toegerus sal wees vir elke goeie werk.
2 Tim 3:16

 

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode).

Wat moet ouers vir kinders gee?

Ek en my man is baie lief daarvoor om ons kinders met boekies of speelgoed te bederf. Is dit as gevolg van skuldgevoelens, of wil ons net goed wees vir hulle? Daar’s seker niks mee verkeerd om die beste vir jou kinders te wil hê nie, maar ons moet onsself gedurig daaraan herinner dat die beste dinge nie materiële dinge of selfs geleenthede is nie. ‘n Goeie introspeksie vraag wat ouers vir mekaar kan vra is: “Wat moet ons regtig vir ons kinders gee? Wat is op die oomblik dit wat hulle regtig nodig het?”

Doen dit so:

Maak eerstens ‘n lysie van die top 3 dinge WAT jy wil kweek. My antwoord sal wees:

  • ‘n liefde vir mense
  • ‘n sin van verantwoordelikheid
  • en ‘n goeie selfbeeld (dis nou natuurlik buiten geloof).

Wat sal jou antwoord wees?

Vra tweedens HOE jy dit gaan gee. Dink prakties na oor hoe jy dié waardes kan kweek by jou kinders of ‘n ruimte kan skep waarin hulle dit kan leer? My antwoord sal die volgende behels:

  • ‘n Liefde vir mense – om mekaar in die huis met respek te hanteer, om versigtig te wees hoe ons oor ander mense praat en om ons te omring met ‘n verskeidenheid van mense en vriende.
  • ‘n Sin van verantwoordelikheid – om ouderdomsgepaste keuses te gee, om gevolge van dade te leer, om deursettingsvermoë te prys, en om saam as gesin take aan te pak.
  • ‘n Goeie selfbeeld – ons het die gebruik begin om elke aand saans vir ons seuntjie te sê waarop ons trots is (dinge wat hy gedoen het en goeie eienskappe wat ons gedurende die dag in hom raakgesien het).

Derdens moet jy / julle dikwels hierdie eenvoudige lysie herdink en evalueer hoe dit gaan. Is julle nog op die regte waardes gefokus? Is die ruimte geskep vir dié dinge om te groei? “Gee” jy nog vir jou kinders die regte dinge?

“Watter mens onder julle sal vir sy seun ‘n klip gee as hy brood vra, of ‘n slang as hy vis vra? As julle wat sleg is dan weet om vir julle kinders goeie dinge te gee, hoeveel te meer sal julle Vader wat in die hemel is, goeie gawes gee aan dié wat dit van Hom vra.” Matt 7: 9-11

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode).

Geloofsgroei van kinders en tieners

Is “geloof” te moeilik vir kinders?

Ek onthou hoe my tweejarige seuntjie, Daniël, vir my gevra het, “ Waar is Jesus?”. My antwoord, dat Hy hier is al kan ons hom nie sien nie, was vir Daniël skreeusnaaks. Ek het probeer verduidelik dat Hy in ons woon en altyd naby ons is, maar dit het maar gesukkel. Uiteindelik het ek Jesus vergelyk met ons asem – ons het “asem” nodig en dis in ons en om ons. Ons kan ons asem “voel”, maar ons kan dit nie sien nie. Dié verduideliking het so bietjie beter gewerk. Dit het nou ‘n ritueel geword dat ons saans, as ons bid, ook na ons asemhaling luister en dit “voel” as ons dit uitblaas.

Dalk is jy ook al “vasgevra” deur ‘n kind of tiener oor ‘n vraag wat jy verstaan, maar waarvoor daar by hom/haar maar min begrip is. Hoe, waar en wanneer vrae oor God is algemeen by kinders (Bv. hoe kan God hier wees én in Amerika? Hoe kan Jesus na almal se gebede gelyk luister?). Tieners worstel weer met vrae soos wat is die sin van die lewe, hoe hoor ek God se stem en waarom is daar soveel seer en onregverdigheid in die wêreld.

Somtyds voel ons hulpeloos om ons geloof aan ons kinders of tieners te verwoord. Dan is dit belangrik om te onthou dat geloof iets is wat ontwikkel soos kinders ouer word. Volwasse geloof neem dus tyd om te groei en te ontwikkel. Alhoewel kinders nog nie werklik abstrakte geloof kan verstaan nie, is geloof egter iets wat van kleintyd af (toepaslik) gevestig moet word. Aanvanklik word geloof gedeel deur (Bybel) stories te vertel en saam met kinders gewoontes aan te leer (soos sing, bid, Bybellees, kerk toe gaan en omgee vir ander). Maar later is dit juis hierdie basis wat nodig is vir tieners om hulle geloof verder te ontwikkel.

Die geloofsgroei en denke van kinders na tieners kan as volg opgesom word:

  • Konkreet na abstrak: Konkrete feite en Bybelstories is vir kleintjies toepaslik eerder as gelykenisse. Hulle kan nog nie die denkspronge maak om metafore of simbole te verstaan soos tieners nie.
  • Van groep na individu (selfkonsep): Die tyd waar kinders gewoonlik vir Jesus “self aanvaar” is eers rondom Gr.6 – 8. Klein kinders wil deel wees van die groep. Die behoefte aan ‘n eie identiteit (en dus keuses) vorm eers later.
  • Van stories na refleksie: Tieners kan makliker as kinders die waarde of beginsel agter die verhaal insien terwyl kinders bloot die feite van die storie kan verstaan.
  • Van speel na ervaar: Pret, kuns en saamdoen aktiwiteite is belangrik by kinders terwyl ervaringsleer soos kampe, uitreike en diensprojekte treffers is by tieners.
  • Van onthou na internaliseer: Kinders onthou bloot die feite, maar ouer kinders en tieners kan daaroor reflekteer, gesels, dit internaliseer en toepas.
  • Van absolute aanvaarding na vrye keuse: Kinders volg die opinies van die volwassenes wat hulle liefhet en respekteer, terwyl tieners geloofskwessies kan bevraagteken en opinies kan vergelyk.

Geniet elke oomblik van jou kind/tiener se geloofsreis. Laat toe dat God jou ook vorm deur hulle ervarings en vrae. Gesels baie oor God en maak geloofsgewoontes ‘n alledaagse deel van julle as gesin se lewe saam.

Soos pasgebore kindertjies smag na melk, moet julle smag na die suiwer geestelike melk, sodat julle daardeur kan opgroei en die saligheid verkry. 1 Pet 2:2

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode)

 

Geloof is soos tande borsel

12 wenke om geloof deel van elke dag te maak

Geloofsgewoontes is gewoontes wat jou deurlopend help om geestelik te groei. Net soos die gewoontes van tande borsel, bad en drie etes per dag ons help om skoon te leef en gesond te wees, is dit belangrik om ook alledaagse geloofsgewoontes te hê wat jou en jou kinders geestelik voed. Deur elke dag geloof te “oefen”, versterk ons dit en groei ons saam!

Kan jy dink aan enige gewoontes of rituele in julle gesin wat julle reeds in plek het bv. Bybelstories lees, voor ete bid, kerk toe gaan ens.? Gesels saam oor watter nuwe gewoontes julle kan deel maak van julle gesinslewe. Hier is ‘n paar voorstelle:

  1. Maak elke week na kategese en kerk tyd om saam oor die boodskap te gesels.
  2. Skryf die teks of boodskap van die week iewers sigbaar neer.
  3. Kinders kan dit ook teken / opsoek in hul Kinderbybels.
  4. Tieners kan agtergrond inligting of die teks in ander vertalings saam met ouers op die internet soek.
  5. Lees saam as gesin ten minste een maal per week die Bybel/Kinderbybel en bespreek die verhaal/teks. Gee gereeld vir jou kinders ‘n bemoedigende teks in hul kosblik of SMS jou tiener/eggenoot.
  6. Maak tyd om sekere vaste etes saam te eet en gesels dan oor elkeen se hoogte- en laagtepunte van die dag.
  7. Maak ‘n gebedsbord waar foto’s van familie/vriende of koerantartikels geplak kan word. Kies by elke ete een persoon/saak om voor te bid.
  8. Bid deur die loop van die dag, nie net saans nie. Bid onmiddellik saam vir ‘n saak sodat gebed natuurlik deel vorm van julle saamwees.
  9. Gebruik tyd in die motor om te dink waarvoor jul dankbaar is of saam na geestelike musiek te luister/te sing.
  10. Vertel gereeld vir mekaar Bybelstories en verbind dit aan jul eie stories.
  11. Seën mekaar soggens, voor julle vertrek, as julle by die huis kom en saans.
  12. Gebruik simbole in jul huis om julle te herinner aan die kerkjaar (bv. vir Hemelvaart, Pinkster, Advent, Kersfees ens.)

 

Hierdie gebooie wat ek jou vandag gegee het, moet in jou gedagtes bly. Jy moet dit inskerp by jou kinders en met hulle daaroor praat as jy in jou huis is en as jy op pad is, as jy gaan slaap en as jy opstaan. Jy moet dit as herinneringsteken vasbind aan jou hande, en dit moet ‘n merk op jou voorkop wees. Skryf dit op jou deurkosyne en op jou stadspoorte. Deut 6: 6-9

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode)

Reis saam met jou kind na ‘n plek van gebrokenheid

‘n Plek waar niemand wil wees nie, maar wat ons almal al ‘n paar keer besoek het tydens ons lewensreis, is die plek van gebrokenheid. Dit is egter ’n ongewilde plek en word dikwels in gesprekke geïgnoreer asof dit nie (mag) bestaan nie. Daar is min ruimte vir gebrokenheid in ‘n wêreld wat gebou word op suksesse, welvaart en mag. Christene kan soms ook onder die indruk verkeer dat gebrokenheid ‘n geloofswakheid beteken. Die welvaart-teologie (dat alles met jou goed sal gaan as jy God dien, dat Hy altyd vir jou oorwinning gee en genees) asook selfhelpboeke, help ook nie eintlik om gebrokenheid ‘n gewilde bestemming onder Christene te maak nie.

Maar is gebrokenheid en geloof teenoorgesteldes? Is Christene gevrywaar van seerkry, pyn, twyfel en moedeloosheid? Is die plek van gebrokenheid iets wat ten alle koste vermy moet word?

Natuurlik nie! As ek na die Bybel kyk, dan kom ek onder die indruk dat donkerte, gebrokenheid en lyding ten diepste deel is van elke mens se lewensreis. Die Bybel is vol van verhale van mense wat deur moeilike en donker tye gaan, byvoorbeeld; Josef, Moses, Rut, Saul, Tamar, Elia, Job, die skrywer van Klaagliedere, Jeremia, Jesus, Maria, Judas, Paulus, ens.

Soms word kinders aangemoedig om vinnig verby swaarkry te gaan, moeilike gesprekke oor lyding te systap of gevoelens van hartseer te onderdruk. Dit kan skuldgevoelens tot gevolg hê (“hoekom bly ek dan hartseer in plaas van dankbaar te wees?”), onsekerheid (“hoekom hoor God dan nie my gebede nie?”) of selfs woede (“hoekom het dit met my gebeur, is God dan onregverdig en kwaad?”).

Maar die Bybelkarakters gee uitdrukking aan hulle teleurstelling, hartseer, woede en selfs klagtes teenoor God. Daar is ‘n deurlopende lyn in die Bybel wat erns maak en ‘n stem gee aan mense se lyding en die onreg in die wêreld.

In Klaagliedere sien ons hoe ons selfs God mag aankla… In Job dat ons God mag bevraagteken en in Psalms dat ons God mag verwyt. Ons kan kinders deur hulle lyding help deur vir hulle veilige ruimtes te gee om daaroor te gesels, oorgenoeg tyd te gee om te rou en toestemming te gee om kwaad te raak (ook teenoor God).

Die Bybel is ook duidelik dat die plek van gebrokenheid nie die eindpunt van ons reis is nie. In hierdie plek van gebrokenheid gebeur daar dikwels iets misterieus, iets kreatief, iets hoopvol. Seer maak plek vir groei, twyfel maak plek vir afhanklikheid en moedeloosheid maak plek vir lof. Ons weet dat God ons ook mettertyd deur lyding bring na ‘n plek van vrede en groei. Daarom hoef ons nie bekommerd te raak as kinders hierdeur gaan nie. Ons kan hulle egter slegs begelei op hierdie reis as ons self bereid is om in die “plek van gebrokenheid” te vertoef.

Ons wat hierdie skat in ons het, is maar kleipotte wat maklik breek; die krag wat alles oortref, kom dus van God, nie van ons nie. 2 Kor 4:7

 

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode).

N.S. Wanneer kinders of tieners egter simptome van depressie of angs of uitermatige woede beleef, is dit belangrik om vir hulle hulp en ondersteuning te kry. Die South African Depression and Anxiety Group se webtuiste is www.sadag.org.

“Future-proof” jou kind

Na die koms van die tegnologiese era, bevind ons onsself in die informasie era – waar die wêreld so groot is soos ‘n rekenaarskerm. Ons konteks is vandag drasties anders as in die tyd toe ons grootgeword het – hoe nou gemaak met ouerskap? Daar is soveel invloede wat kinders en tieners se keuses beïnvloed en menings vorm. Die wêreld verander vinniger as ooit tevore. Jou kind weet op tien baie meer as wat jy op twintig geweet het.

“The illiterate of the 21st century will not be those who cannot read or write but those who cannot learn, unlearn and relearn”- A Toffler

Hoe kan ons wysheid oordra in vandag se konteks en ons kinders en tieners “future-proof”?

Graeme Codrington en Nikki Bush gee in hulle boek “Future-proof your child” die volgende wenke:

  1. Verhoudings: Ons jongmense is honger vir verhoudings en soek na opregte belangstelling en sinvolle kommunikasie. Belê in daaglikse kwaliteit tyd. Kommunikeer met opbouende woorde. Hierdie verhoudings sal jou kind help om in die toekoms positiewe verhoudings te bou, emosionele intelligensie te ontwikkel, self-kennis op te doen en belangrike persoonsvaardighede te oefen wat broodnodig is in ‘n vinnige, tegnologie-gerigte konteks.
  2. Fokus op Waardes: Reëls en kennis verander soos die tye verander, maar waardes staan vas en kan in verskillende kontekste jou kind bewaar en help om die regte keuses te maak. Gebruik gesprekke om onderskeiding (insig) en refleksie te oefen. Dit sal help om jou kind/tiener te leer om aanpasbaar te wees en, tussen al die boodskappe, die regte keuses in die toekoms te maak.
  3. Deelnemende Ouerskap: Outoritêre ouerskap (waar kinders gehoorsaam aan ouers se wil moet wees) en toegeeflike ouerskap (waar alles toelaatbaar, maar ook dikwels inkonsekwent is), is nie meer vandag suksesvolle ouerskapstyle nie. Outoritêre ouers kweek rebelle en toegeeflike ouers kweek onverantwoordelike of afhanklike kinders.

Deelnemende ouerskap is ‘n ouerskapstyl wat binne ‘n struktuur kinders/tieners leer om self verantwoordelikheid te neem (ouderdoms-gepas) en saam (met ouers) te leer en te groei. Binne hierdie styl oefen kinders om keuses te maak en verantwoordelikheid te neem. Dissipline word in plaas van straf ingespan. Jou kind/tiener moet eerder gehoorsaam wees aan waardes (waaraan jyself gehoorsaam moet wees) as aan jou.

Uitdagings vir die week:

  1. Maak tyd vir verhoudings: Deel elkeen ‘n soet (lekker) en suur (sleg) van jou dag (tydens aandete/voor slapenstyd).
  2. Fokus op waardes – Merk een ding waarop jy trots is en van jou kind/tiener waardeer vandag (jou tiener kan vir jou ook terugvoer gee).
  3. Deelnemende ouerskap – Hou ‘n gereelde familievergadering waar daar byvoorbeeld saam aan ‘n familie-aktiwiteit beplan word.

Dit is die Here wat wysheid gee, uit sy mond kom die kennis en die insig. Spreuke 2:6

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode).

Die lang pad is die beter pad

Ons weet wat ons wil hê, maar is nie altyd bereid om te doen wat nodig is om dit te bereik nie. Dan kies ons soms kortpaaie, wat natuurlik nie altyd die beste paaie is nie. C.J. Langenhoven het gesê: “As die kortpad die beste was sou die hoofpad daar geloop het.”

Hierdie beginsel geld ook vir sukses, fiksheid, skoonheid, eksamens, geldmaak, vriendskap, ons huwelik, troeteldiere… ja, amper enige iets. Ook beslis vir die jeugbediening.

Ons wil graag gelowige volwasse jongmense hê wat oral en altyd ………………  (vul self die gaping in: byvoorbeeld stil sit/stilbly in die kerk, luister as ons praat, vriendelik is, dankbaarheid toon, weekliks opdaag, aktief deelneem aan gesprekke, sinvolle vrae vra, goeie besluite neem, opbouende verhoudings hê, die nagmaal /belydenisaflegging respekteer, uitreike en kampe bywoon, hul geloof uitleef, ens.)

Maar wat is die koste vir ons (goeie) wense? En is ons bereid om die lang pad met die jongmense te loop om daar uit te kom?

Kortpaaie ken ons almal – gee ‘n prekie om ‘n kind/tiener te laat skuldig voel, raas/baklei/pleit vir goeie gedrag, skinder oor ‘n kind/tiener se foute/wangedrag, blameer ouers, vind fout in die kategesesisteem, of die ergste: gee op.

Die lang pad van dissipelskap en verhoudingsbou se koste is hoog – dit vra tyd, en wysheid, en gebed, en toewyding, en vergifnis en weer probeer, en ‘n voorbeeld wees, en omgee, en opbou, en onvoorwaardelik liefhê en geduld, geduld en nogmaals geduld. Die dissipels het drie jaar saam met Jesus geleef en steeds eer gesoek, aan die slaap geraak, geweld gebruik, misverstaan, verraai, verloën en getwyfel. Jesus het egter die lang pad van die liefde gekies.

  • Hoe kan jy hierdie week die lang pad van die liefde kies?

 

Die liefde is geduldig. Die liefde is vriendelik. Dit bedek alles, glo alles, hoop alles, verdra alles.

1 Kor 13: 4a en 7

Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode).

 

 

The Love Generation

5 wenke om jou kategese groep prakties lief te hê

Bob Sinclair se liedjie “The Love Generation” som die generasie waarmee ons vandag in die jeugbediening werk, baie goed op. Hulle is jongmense wat gekenmerk word deur hul soeke na antwoorde in ‘n gebroke wêreld. Hulle verstaan diversiteit, tegnologie, pluralisme, samewerking en ervaring soveel beter as ons…maar hul staan ook krities teenoor enige onegtheid, apatie of skynheiligheid. So hoe kan ons hierdie generasie bereik?

Op een van ons belydeniskampe was daar ‘n besondere moeilike en uitdagende jong seun waarmee een van die kleingroepleiers gewerk het. Op ‘n stadium terwyl hul gesels, sê die leier: “Maar besef jy nie ek gee om nie, daarom wil ek jou help?!”. Daarop antwoord die tiener toe ewe verbaas: “Ek het nie besef Oom gee om nie, ek dog Oom is net nice”.

Hierdie gesprek het my weereens laat besef dat jongmense van ons verwag om “nice” te wees (ons is after all in die kerk), maar “nice” is nie goed genoeg nie! Hulle soek egte verhoudings en ‘n godsbelewing wat sin maak!

Indien hul 1 Kor 13: 1-3 sou oorskryf, sou dit sekerlik iets lui soos:

Al praat jy die lingo en kyk jy die regte flieks
Al is jy hoe goed voorberei
En ken jy al die antwoorde van die les
Al kan jy hoeveel Bybelversies opsê
Sonder liefde is dit leeg.
Al gee jy jou geld weg, loop in plakkies
Al is jy hoe cool en smooth
En dra jy studs in al die regte plekke
Maar jy het geen liefde nie
Baat dit jou niks.

Die vraag is dus, hoe kan jy tieners se soeke na liefde en ‘n egte godsbelewing in die praktyk ‘n werklikheid maak?

Hier is ‘n paar wenke:

  1. Verhoudingsbou een tot een, sowel as in die groep. Die bietjie ekstra moeite wat jy maak wys dat jy regtig belangstel.
  2. Relevante musiek wat uitdrukking gee aan egte ervarings. Maak moeite om kinders / jongmense se musiek te leer ken en dit te gebruik.
  3. Geleenthede om ‘n praktiese verskil te maak aan die nood. Jongmense se geloof word gevorm waar hul blootstelling kry aan nood. Daarom is diensprojekte, uitreike en uitstappies so belangrik om blootstellling te kry.
  4. Persoonlike bediening en gebed aan en deur die jongmense. Gebed is ‘n manier van omgee, vir mekaar sorg, mekaar op te bou en mekaar se geloof te versterk.
  5. Gesprekke oor elkeen se roeping en ‘n droom vir die toekoms. Wat leef in elkeen se hart? Wat is hulle drome vir die kerk of hulle eie lewens? Skep geleenthede om dit met mekaar te deel.

Op die ou end kan ‘n mens baie hoopvolle dinge aanpak, baie geloofswoorde deel, maar die grootste hiervan is: “be the love generation”.

Luister hier na die liedjie.

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode).