leier toerusting

Kategete ‘toolbox’: 10 wenke vir elke leier

‘n Veilige ruimte vir omgee en deel vorm ‘n basiese behoefte vir enige kleingroep. Wees toegerus en voorbereid deur seker te maak die basiese dinge is alles in plek. Hier is ‘n paar idees vir jou kategese toolbox.

Alles is in plek:

  1. Jy het die erediens bygewoon en self tyd gemaak vir God hierdie week.
  2. Jy het jou groepie na kategese genooi via WhatsApp.
  3. Jy’s voorbereid – jy ken die inhoud van die les en het self daaroor stiltetyd gedoen.
  4. Jy het skryfgoed, plakkers, Bybels, jou boek en benodigdhede vir die ontmoeting ingepak.
  5. Jy is gefokus op die kinders/tieners se welstand en jy is aanpasbaar.
  6. Jy weet wie opgedaag het en volg kinders/tieners persoonlik op wat nie gekom het nie.
  7. Jy vra oop vrae, gebruik aktiwiteite en skep ‘n ontspanne ruimte vir geloofsgroei.
  8. Jy het iets interessant wat die ontmoeting opkikker, hetsy ‘n speletjie, hulpmiddel, craft, lied, videogreep of simbool.
  9. Na elke ontmoeting los jy jou groepie met ‘n challenge vir die week en jy kry die volgende Sondag terugvoering daaroor.
  10. Daar is elke week tyd vir gebed – jy hou ‘n gebedslysie by en vra vir terugvoering. Jy wissel die manier af waarop daar gebid word.

Ons kan die regte ruimte skep, maar onthou – dis God se Gees wat werk!

Die boodskap wat ek verkondig, het julle oortuig nie deur geleerdheid en welsprekendheid nie, maar deur die kragtige werking van die Gees.1 Kor 2:4

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug- en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode).

Is ek ‘n mentor?

Die meeste mense beskou hulself nie as mentors nie. Miskien het die woord “mentor” vir ons te swaar geraak. Die ironie is egter dat die meeste van ons wel al ‘n mentor vir iemand anders was en ook mentors het!
Dikwels is daar egter vrese of wanindrukke wat jou verhinder om aan jouself as ‘n mentor te dink, byvoorbeeld:

Wat het ek regtig om te bied?
Miskien dink jy aan ‘n mentor as iemand wat alles al uitgesorteer het en alles reeds weet. ‘n Mentor is egter iemand wat bloot hul ervarings deel, self steeds leer, belangstel en bereid is om saam te luister en te soek.

Ek het nog nooit ‘n mentor gehad nie.
Dalk meen jy dat as jy nog nooit ‘n voorbeeld in jou lewe gesien het nie, jy self nie een kan wees nie. Die realiteit is dat alhoewel formele mentorverhoudings skaars is, ons almal mense in ons lewe gehad het wat op ‘n informele manier ons lewens beïnvloed het. Ek kan dink aan ‘n onderwyser, ‘n oom en tannie, my ouers, vriende en ‘n diensjaarleier wat ‘n impak om my lewe gehad het. Mentorskap is ook dikwels wedersyds; een persoon is nie noodwendig die mentor en die ander een die een wat gementor word nie.

Wat as ek nie ‘n goeie mentor is nie?
Die vrees om nie aan verwagtinge te voldoen nie, weerhou ons dikwels daarvan om met ander te deel en onsself bloot te stel. Mense soek egter iemand met wie hulle kan assosieer, iemand wat eg is en iemand wat self met uitdagings worstel en antwoorde soek.

Wat is die kenmerke van ‘n mentor?

  • Vriendelik en gee om – stel opreg belang
  • Opreg en deursigtig – deel ook hul eie swakhede
  • Toegewy aan God en gewillig om geestelik te groei
  • Verbind om saam met spesifieke mense te reis en lewenservaring te deel
  • Vra goeie vrae en is saam soekend na wysheid

Hoe kan ek prakties ‘n mentor raak?

  • Dink aan die mense wat reeds in jou lewe is. Vir wie kan jy ‘n mentor wees? Hoe kan jy jul verhouding so inrig?
  • Dink aan mense na wie jy opkyk of vir wie jy vertrou. Wie kan in jou lewe inbou? Maak dit ‘n prioriteit om met hulle tyd te spandeer.
  • As jy ‘n kategeet is, hoe kan julle as mede-kategete dieper in mekaar se lewens inbou? Maak tyd om een persoon te besoek en beter te leer ken.
  • Hoe kan jy ‘n mentor wees vir jou kategese groepie? Dalk sal dit beteken dat jy ander vrae vra of alleen-tyd met jou groep spandeer.

‘n Stad wat op ‘n berg lê, kan nie weggesteek word nie… Laat julle lig so voor die mense skyn, dat hulle julle goeie werke kan sien en julle Vader wat in die hemel is, verheerlik. Matt 5:16

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug- en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode).

 

Gebruik “debriefing” as ‘n tegniek om geloof te vorm

Het jy gedink debriefing is net vir na kampe? Dink weer! Debriefing is ‘n belangrike stap, nie net vir kamp-opvolg nie, maar ook vir refleksie na enige aktiwiteit of uitstappie. Dit kan enige tyd en enige plek gedoen word, byvoorbeeld na ‘n kategese les, kerkdiens, uitreik of selfs ‘n koffie-afspraak. Ouers kan debriefing tegnieke sinvol daagliks toepas om verhoudings te bou in die gesin.

Debriefing is nie ‘n manier om te evalueer waar die persoon geestelik staan nie, maar ‘n manier om daardie persoon se persoonlike en geestelike groei te fasiliteer. Dit help ‘n persoon om ‘n ervaring (positief of negatief) te evalueer, te internaliseer en daardeur te groei.

Hier volg 6 stappe om ‘n debrief-sessie te lei:

  1. Hoe was die ervaring: Reflekteer gevoelens en ervarings. Het jy dit geniet, was dit lekker, was dit moeilik, het jy gesukkel met iets, wat het vir jou uitgestaan?
  2. Wat het jy geleer: Verbind dit aan regte lewensituasies. Het jy dit al ervaar in jou lewe, iets van jouself, ‘n waarheid, ‘n les/waarheid oor ‘n sekere onderwerp?
  3. Wat gaan jy toepas: Hoe gaan jy dit wat jy geleer het, prakties toepas in jou lewe? Kan jy aan soortgelyke situasies dink?
  4. Gesels oor die geestelike betekenis: Bou ’n brug tussen wat ervaar is en die persoon se geloof. Watter geestelike impak het dit op sy/haar lewe? Hoe dink hy/sy was God betrokke? Hoe versterk dit jou geloof? Ontlok dieper gesprek met oop vrae.
  5. En onthou: Luister eers! Moenie dadelik raad of antwoorde gee nie. Om self ‘n waarheid te ontdek, het ‘n veel groter impak.
  6. Soms is daar ‘n geleentheid om raad te gee, te getuig of ‘n waarheid te deel. Gebruik die geleentheid, maar hou dit kort. Moenie prekerig raak nie. Wees opreg, gee voorbeelde, vertel ‘n storie en wees bereid om jou eie tekortkominge te deel.

Om te debrief is nie nét ‘n manier om geestelik te groei nie, maar ook ‘n manier hoe ons verhoudings met mekaar verdiep en hoe ons connected bly aan die mense vir wie ons omgee.

Daar is verskillende tipes debriefing:

  • Instant debrief: Dit is ‘n goeie manier om onmiddellike persepsies en gevoelens te toets. “Het jy gesien wat ek gesien het? Hoe het jy daaroor gevoel?”
  • Daily debriefs: Neem die tyd om werklik belang te stel. “Hoe gaan dit met jou? Hoe voel jy vandag? Waarmee het jy vandag gesukkel? Waar het jy vir God gesien of beleef?”
  • Post-trip debriefs: Laat ‘n groep na ‘n gebeurtenis, ervaring of aktiwiteit hulle belewenisse, foto’s en stories met mekaar deel. Gee ook geleentheid vir dieper nabetragting en refleksie.

Jesus is ‘n goeie voorbeeld van iemand wat gereeld ge-debrief het. Toe die dissipels terug gekom het van hulle Lukas 10 uitreik, het Jesus hulle ge-debrief om sin te maak van hulle ervaring.

Hoe Jesus dit gedoen het:

  1. Die dissipels gee terugvoering van hul ervaring. “Here, selfs die bose geeste onderwerp hulle aan ons by die hoor van u Naam.”
  2. Jesus verduidelik die geestelike betekenis.“Ek het die Satan soos ‘n weerligstraal uit die hemel sien val.”
  3. Jesus sit dit in perspektief vir die dissipels se lewe. “Wees veral bly omdat julle name in die hemel opgeskryf is.”
  4. Jesus moedig sy dissipels aan. “Hoe bevoorreg is die oë wat sien wat julle sien.”

Debriefing vrae wat jy kan vra:

  • Wat was vir jou hoogte- en laagtepunte?
  • Wie het jou die meeste aangemoedig vandag?
  • Het jy jou doelwit bereik?
  • Wat het deur jou gedagtes gegaan?
  • Hoe het jy gevoel? En hoe voel jy nou?
  • Het iets (van jouself) jou teleurgestel?
  • Wat was vir jou verrassend?
  • Waaraan het dit jou laat dink?
  • Het die ervaring jou verander of beïnvloed?

 

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode).

 

Hoekom lees, as jy kan txt?

4 wenke om Bybellees by tieners aan te moedig

Die einde van die Bybellees-era soos ons dit ken, het aangebreek. Toe ek klein was, was lees ‘n vanselfsprekende vaardigheid wat ons as kinders moes bemeester en biblioteke vol boeke is deur ons huisgesin gelees. Kinders vandag is egter anders aanmekaar gesit. Die informasie era het veroorsaak dat ons jongmense (en ons) op soveel ander maniere informasie inwin as bloot die lees van tekste. Jongmense se vaardighede het geskuif na ‘n multi-dimensionele inneem en verwerking van inligting. Dink maar net aan jou tiener wat gelyktydig kan huiswerk doen, WhatsApp, op instagram wees, ipod luister en TV kyk.

Dit maak Bybellees ‘n uitdaging vir die meeste hedendaagse kinders en tieners. Hoe vestig ons hierdie geloofsgewoonte by ons kinders? ‘n Paar idees:

  1. Help jou kind/tiener om die boodskap van die Bybel as ‘n geheel te sien. Moenie altyd net op individuele los tekste fokus nie. Vertel die verhale van die Bybel oor en oor. En hoe dit deel vorm van die groter prentjie.
  2. Help jou kind/tiener om die Bybel nie net as ‘n boek vol opdragte te sien nie. Moenie net die vraag vra: “Wat sê God vir my?” nie. Vra ook die vraag: “Wat sê hierdie gedeelte oor God en Sy koninkryk?” Ontdek saam die wonder van God en Sy betrokkenheid by ons wêreld.
  3. Help jou kind/tiener om die Bybel aan sy/haar daaglikse lewe te verbind. Soek telkens vir praktiese toepassings of ooreenkomste. Getuig uit jou eie lewe hoe God jou leer en lei.
  4. Moenie net die Bybel beperk tot die geskrewe boek nie. Gebruik ook hulpmiddels soos flieks, DVD reekse, musiek, apps, Laai die Bybel (verskillende vertalings, naslaanboeke oor die Bybel ens.) op jul tuisrekenaar en selfone af. Laat kinders/tieners ‘n verhaal lees en dan hulle gedagtes op verskeie maniere deel, bv. verbaal, op skrif, deur middel van kuns, musiek, drama, spel, ens. Gee ruimtes vir hulle om video’s daaroor te maak, blogs te skryf of dit weer te gee in kunswerke ens.

In die woorde van Phil Vischer: “Content is content. Free the Bible from the printed page, and watch it fly!”

Gebruik die app “Holy Bible” deur Youversion om die Bybel in verskeie tale af te laai en te lees. Afrikaanse Bybels en soekfunksies is aanlyn beskikbaar by www.Bybel.co.za en Engelse Bybels, soekfunksies en konkordansies is beskikbaar by www.biblegateway.com. Daar is ook ‘n verskeidenheid van naslaan webtuistes soos www.blueletterbible.org, www.textweek.com en www.bibleatlas.org. Die webtuiste van The Bible project bevat verskeie video’s oor die Bybel.

“Die hele skrif is deur God geïnspireer en het groot waarde om in die waarheid te onderrig, dwaling te bestry, verkeerdhede reg te stel en ‘n regte lewenswyse te kweek.”  2 Tim 3:16

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode).

AWESOME gesprekke in ‘n japtrap!

Die verandering van Sondagskoolonderwyser na fasiliteerder in 5 stappe

Jy het al gehoor dat die rol van die kategeet verander het. Toe jy grootgeword het, het die Sondagskooljuffrou of -meneer “klas” gegee deur die les aan te bied en dan vir die groep vrae te vra. Die regte antwoorde is dan in ‘n boekie met oop spasies ingevul. Vandag weet ons dat kinders en tieners nodig het om oor geloof te gesels en vrae te vra. Hulle het ‘n veilige ruimte nodig om self antwoorde te ontdek en toepassings te maak. ‘n Kategeet is dus nou eerder ‘n mede-reisgenoot wat fasiliteer as ‘n onderwyser wat ‘n les aanbied.

Hier is 5 wenke wat jou kan help om die oorgang te maak:

 1. Herdefinieer jou eie rol
Ek wil jou challenge om minder aan jouself as ‘n onderwyser-aanbieder te dink en meer as ‘n fasiliteerder. Die verskil is subtiel, maar belangrik. Aanbieders leer en gee antwoorde (selfs al is jy interaktief). Fasiliteerders gee bloot die riglyne van die gesprek en beïnvloed die groep indirek. Fasiliteerders vra oop vrae en luister goed. Dit is ‘n moeilike, maar belangrike kopskuif om te maak!

 2. Skep ‘n veilige ruimte vir gesprekke
Elkeen moet sy/haar gedagtes kan deel sonder die vrees om deur jou of die groeplede tereggewys of verneder te word. Moenie vrae vra met regte en verkeerde antwoorde nie. Vra vrae oor elkeen se waarneming, ervaring of vrae. Begin met die woorde “Ek wonder…”.  Moenie dat een persoon of groepie die gesprek domineer nie. Help die groep om na mekaar te luister, te eggo en elkeen ‘n kans te gee.

 3. Wees aanpasbaar
Bly by die onderwerp. Dit is egter belangriker dat daar lekker gesels word as om deur ‘n aantal vrae en antwoorde te ploeg. Die les is ‘n riglyn vir ‘n reis, nie ‘n marathon om te voltooi nie. Soms kan daar van die onderwerp afgewyk word as daar byvoorbeeld iets in die week gebeur het wat die groep ontstel het.

4. Gee geleentheid om op verskillende maniere gesprek te voer
Moenie elke keer net in die sirkel om gaan nie. Gebruik ’n speletjie, musiek of ‘n storie wat die onderwerp illustreer en wat na die tyd bespreek kan word. Deel hulle twee-twee op om te gesels. Gee hulle tyd om eers hul opinies of ervarings neer te skryf of te teken. Verdeel hulle in twee of meer groepe om elk verskillende karakters in ‘n Bybelverhaal se ervaring te bespreek. Laat hulle die verhaal opvoer of oorskryf in ‘n moderne konteks. Laat hulle die verhaal (of toepassing) in ‘n lied/gedig opvoer of as koerantberig of plakkaat oorskryf of teken. Nooi ‘n besoeker om sy/haar getuienis te deel. Verander die ruimte of volgorde van die ontmoeting. Gebruik hulpmiddels of simboliek.

5. Onthou, daar niks wat gesprekke so awesome maak soos wanneer die groep jou en mekaar begin vertrou nie
Vat elkeen een-een uit vir milkshake of besoek hulle en hul gesin by die huis. Reël ‘n spanbou soos ‘n braai, DVD-aand of ‘n kamp. Stel belang in elkeen se lewe. Woon hulle sport of aktiwiteite by. Vra uit oor hulle belangstellings en hou tred met hulle nuus of leefwêreld. Deel ook van jouself.

Hierdie klink eenvoudig, want dit is. Al wat dit kos is ‘n paar doelbewuste skuiwe van jou as leier. Geniet dit!

Met dank aan Brendt Blanks, http://youthministry360.com/contributors/#brendtblanks

Terwyl hulle so gesels en gedagtes wissel, het Jesus self nader gekom en met hulle saam geloop. Luk 24:15

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode).

Die lang pad is die beter pad

Ons weet wat ons wil hê, maar is nie altyd bereid om te doen wat nodig is om dit te bereik nie. Dan kies ons soms kortpaaie, wat natuurlik nie altyd die beste paaie is nie. C.J. Langenhoven het gesê: “As die kortpad die beste was sou die hoofpad daar geloop het.”

Hierdie beginsel geld ook vir sukses, fiksheid, skoonheid, eksamens, geldmaak, vriendskap, ons huwelik, troeteldiere… ja, amper enige iets. Ook beslis vir die jeugbediening.

Ons wil graag gelowige volwasse jongmense hê wat oral en altyd ………………  (vul self die gaping in: byvoorbeeld stil sit/stilbly in die kerk, luister as ons praat, vriendelik is, dankbaarheid toon, weekliks opdaag, aktief deelneem aan gesprekke, sinvolle vrae vra, goeie besluite neem, opbouende verhoudings hê, die nagmaal /belydenisaflegging respekteer, uitreike en kampe bywoon, hul geloof uitleef, ens.)

Maar wat is die koste vir ons (goeie) wense? En is ons bereid om die lang pad met die jongmense te loop om daar uit te kom?

Kortpaaie ken ons almal – gee ‘n prekie om ‘n kind/tiener te laat skuldig voel, raas/baklei/pleit vir goeie gedrag, skinder oor ‘n kind/tiener se foute/wangedrag, blameer ouers, vind fout in die kategesesisteem, of die ergste: gee op.

Die lang pad van dissipelskap en verhoudingsbou se koste is hoog – dit vra tyd, en wysheid, en gebed, en toewyding, en vergifnis en weer probeer, en ‘n voorbeeld wees, en omgee, en opbou, en onvoorwaardelik liefhê en geduld, geduld en nogmaals geduld. Die dissipels het drie jaar saam met Jesus geleef en steeds eer gesoek, aan die slaap geraak, geweld gebruik, misverstaan, verraai, verloën en getwyfel. Jesus het egter die lang pad van die liefde gekies.

  • Hoe kan jy hierdie week die lang pad van die liefde kies?

 

Die liefde is geduldig. Die liefde is vriendelik. Dit bedek alles, glo alles, hoop alles, verdra alles.

1 Kor 13: 4a en 7

Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode).

 

 

Wat moet ons met ‘n kategesegroep uitreik onthou?

Praktiese wenke om uitreik ‘n sinvolle belewenis te maak

Praktiese uitlewing van diensbaarheid is een van die kragtigste maniere om geloof by jongmense te vorm. Dit is ook ‘n opdrag van Jesus om ‘n verskil te maak. Maar waar begin jy nadat jy besluit het om saam met jou kategesegroep uit te reik of om ‘n diensprojek saam aan te pak?

Voorbereiding

  • Begin deur saam te bid en vra dat God Drie-Enig teenwoordig sal wees. Laat die Heilige Gees julle lei wanneer julle na die gemeenskap uitreik.
  • Soek ‘n diensorganisasie of bestaande projek wat jul kan besoek of ondersteun.
  • Maak kontak met ‘n gemeente in die gemeenskap wat jul wil besoek asook die plaaslike owerhede, maatskaplike werker en gemeenskapsleiers.
  • Verstaan God se hart en plan vir die uitreik of diensprojek.
  • Maak tyd om die behoeftes en die konteks te verstaan waarheen julle gaan.
  • Moenie net goed uitdeel of ‘n program aanbied nie. Doen eers julle huiswerk om uit te vind wat reeds gebeur en hoe julle van hulp kan wees.
  • Tree met respek op teenoor alle mense en ander kerke en organisasies.
  • Indien jul na mense van ‘n ander kultuur, taal of godsdiens gaan, doen deeglik navorsing en gesels met mense wat dit reeds gedoen het.
  • Netwerk en werk saam met bestaande diensorganisasies, NPO’s of gemeentes in die omgewing.
  • Wees passievol en diensgerig.
  • Wees voorbereid en toegerus.
  • Rig ouers in van al die reëlings en kry toestemming vir minderjariges om saam te gaan. Nooi hulle uit om betrokke te wees deur self saam te gaan of om met voorbereidings of gebed behulpsaam te wees.
  • Onthou om na die tyd te reflekteer oor elkeen se ervaring en hoe dit sy/haar geloof gevorm het.

Praktiese wenke tydens die uitreik

  • Moenie uitlokkend wees of aandag probeer trek ten opsigte van kleredrag, taalgebruik of optredes nie. Respekteer die plaaslike kultuur en gebruike. Trek eenvoudig aan en los selfone, kameras, juwele ens. eerder tuis.
  • Moenie die idee gee dat jy mense bejammer of meerderwaardig is nie. Sien elke mens se waarde raak en stel opreg belang in hulle.
  • Pasop vir te veel fisiese kontak. Wees bewus en praat vooraf oor wat aanvaarbaar is en wat nie.
  • Moenie fokus op eie belang of lui, afbrekend en ongedissiplineerd optree nie. Praat in die groep oor wat dit behels.
  • Moenie enige rassistiese of neerhalende opmerkings maak nie.
  • Moenie beloftes maak nie.
  • Moenie sekere mense of kinders voortrek nie.
  • Moenie alleen of op afgeleë plekke met kinders werk nie. Werk in klein groepies en wees altyd sigbaar.
  • Wees ferm en ken jou grense. Moenie dat enige persoon jou onder druk plaas of ongemaklik laat voel nie.
  • Luister na mense se stories, leer ken hulle name en probeer om jou in hulle skoene te plaas.
  • Onderskei waar God reeds aan die werk is en wys dit vir mense uit.
  • Help mense met dit waarmee hulle reeds besig is, sodat julle hulle inisiatiewe versterk eerder as om jul eie projekte aan te pak wat nie volhoubaar is nie.
  • Verwys situasies of persone wat hulp benodig na die regte plekke.
  • Wees bewus daarvan dat dit ontwrigtend is om grense oor te steek. Praat daaroor sodat dit ‘n geleentheid van groei kan wees.

Onthou: tydens ‘n uitreik moet God ALTYD verheerlik word en mense se waarde bevestig word deur dit wat jul sê, doen en julle gesindheid. Op dié wyse word die evangelie van hoop gedeel. Om pret te hê en vriendelik te wees steek grense oor en só word vriendskappe gebou en vertroue gevestig.

 

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode).

 

The Love Generation

5 wenke om jou kategese groep prakties lief te hê

Bob Sinclair se liedjie “The Love Generation” som die generasie waarmee ons vandag in die jeugbediening werk, baie goed op. Hulle is jongmense wat gekenmerk word deur hul soeke na antwoorde in ‘n gebroke wêreld. Hulle verstaan diversiteit, tegnologie, pluralisme, samewerking en ervaring soveel beter as ons…maar hul staan ook krities teenoor enige onegtheid, apatie of skynheiligheid. So hoe kan ons hierdie generasie bereik?

Op een van ons belydeniskampe was daar ‘n besondere moeilike en uitdagende jong seun waarmee een van die kleingroepleiers gewerk het. Op ‘n stadium terwyl hul gesels, sê die leier: “Maar besef jy nie ek gee om nie, daarom wil ek jou help?!”. Daarop antwoord die tiener toe ewe verbaas: “Ek het nie besef Oom gee om nie, ek dog Oom is net nice”.

Hierdie gesprek het my weereens laat besef dat jongmense van ons verwag om “nice” te wees (ons is after all in die kerk), maar “nice” is nie goed genoeg nie! Hulle soek egte verhoudings en ‘n godsbelewing wat sin maak!

Indien hul 1 Kor 13: 1-3 sou oorskryf, sou dit sekerlik iets lui soos:

Al praat jy die lingo en kyk jy die regte flieks
Al is jy hoe goed voorberei
En ken jy al die antwoorde van die les
Al kan jy hoeveel Bybelversies opsê
Sonder liefde is dit leeg.
Al gee jy jou geld weg, loop in plakkies
Al is jy hoe cool en smooth
En dra jy studs in al die regte plekke
Maar jy het geen liefde nie
Baat dit jou niks.

Die vraag is dus, hoe kan jy tieners se soeke na liefde en ‘n egte godsbelewing in die praktyk ‘n werklikheid maak?

Hier is ‘n paar wenke:

  1. Verhoudingsbou een tot een, sowel as in die groep. Die bietjie ekstra moeite wat jy maak wys dat jy regtig belangstel.
  2. Relevante musiek wat uitdrukking gee aan egte ervarings. Maak moeite om kinders / jongmense se musiek te leer ken en dit te gebruik.
  3. Geleenthede om ‘n praktiese verskil te maak aan die nood. Jongmense se geloof word gevorm waar hul blootstelling kry aan nood. Daarom is diensprojekte, uitreike en uitstappies so belangrik om blootstellling te kry.
  4. Persoonlike bediening en gebed aan en deur die jongmense. Gebed is ‘n manier van omgee, vir mekaar sorg, mekaar op te bou en mekaar se geloof te versterk.
  5. Gesprekke oor elkeen se roeping en ‘n droom vir die toekoms. Wat leef in elkeen se hart? Wat is hulle drome vir die kerk of hulle eie lewens? Skep geleenthede om dit met mekaar te deel.

Op die ou end kan ‘n mens baie hoopvolle dinge aanpak, baie geloofswoorde deel, maar die grootste hiervan is: “be the love generation”.

Luister hier na die liedjie.

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode).