tieners

Hoekom lees, as jy kan txt?

4 wenke om Bybellees by tieners aan te moedig

Die einde van die Bybellees-era soos ons dit ken, het aangebreek. Toe ek klein was, was lees ‘n vanselfsprekende vaardigheid wat ons as kinders moes bemeester en biblioteke vol boeke is deur ons huisgesin gelees. Kinders vandag is egter anders aanmekaar gesit. Die informasie era het veroorsaak dat ons jongmense (en ons) op soveel ander maniere informasie inwin as bloot die lees van tekste. Jongmense se vaardighede het geskuif na ‘n multi-dimensionele inneem en verwerking van inligting. Dink maar net aan jou tiener wat gelyktydig kan huiswerk doen, WhatsApp, op instagram wees, ipod luister en TV kyk.

Dit maak Bybellees ‘n uitdaging vir die meeste hedendaagse kinders en tieners. Hoe vestig ons hierdie geloofsgewoonte by ons kinders? ‘n Paar idees:

  1. Help jou kind/tiener om die boodskap van die Bybel as ‘n geheel te sien. Moenie altyd net op individuele los tekste fokus nie. Vertel die verhale van die Bybel oor en oor. En hoe dit deel vorm van die groter prentjie.
  2. Help jou kind/tiener om die Bybel nie net as ‘n boek vol opdragte te sien nie. Moenie net die vraag vra: “Wat sê God vir my?” nie. Vra ook die vraag: “Wat sê hierdie gedeelte oor God en Sy koninkryk?” Ontdek saam die wonder van God en Sy betrokkenheid by ons wêreld.
  3. Help jou kind/tiener om die Bybel aan sy/haar daaglikse lewe te verbind. Soek telkens vir praktiese toepassings of ooreenkomste. Getuig uit jou eie lewe hoe God jou leer en lei.
  4. Moenie net die Bybel beperk tot die geskrewe boek nie. Gebruik ook hulpmiddels soos flieks, DVD reekse, musiek, apps, Laai die Bybel (verskillende vertalings, naslaanboeke oor die Bybel ens.) op jul tuisrekenaar en selfone af. Laat kinders/tieners ‘n verhaal lees en dan hulle gedagtes op verskeie maniere deel, bv. verbaal, op skrif, deur middel van kuns, musiek, drama, spel, ens. Gee ruimtes vir hulle om video’s daaroor te maak, blogs te skryf of dit weer te gee in kunswerke ens.

In die woorde van Phil Vischer: “Content is content. Free the Bible from the printed page, and watch it fly!”

Gebruik die app “Holy Bible” deur Youversion om die Bybel in verskeie tale af te laai en te lees. Afrikaanse Bybels en soekfunksies is aanlyn beskikbaar by www.Bybel.co.za en Engelse Bybels, soekfunksies en konkordansies is beskikbaar by www.biblegateway.com. Daar is ook ‘n verskeidenheid van naslaan webtuistes soos www.blueletterbible.org, www.textweek.com en www.bibleatlas.org. Die webtuiste van The Bible project bevat verskeie video’s oor die Bybel.

“Die hele skrif is deur God geïnspireer en het groot waarde om in die waarheid te onderrig, dwaling te bestry, verkeerdhede reg te stel en ‘n regte lewenswyse te kweek.”  2 Tim 3:16

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode).

Geloofsgroei van kinders en tieners

Is “geloof” te moeilik vir kinders?

Ek onthou hoe my tweejarige seuntjie, Daniël, vir my gevra het, “ Waar is Jesus?”. My antwoord, dat Hy hier is al kan ons hom nie sien nie, was vir Daniël skreeusnaaks. Ek het probeer verduidelik dat Hy in ons woon en altyd naby ons is, maar dit het maar gesukkel. Uiteindelik het ek Jesus vergelyk met ons asem – ons het “asem” nodig en dis in ons en om ons. Ons kan ons asem “voel”, maar ons kan dit nie sien nie. Dié verduideliking het so bietjie beter gewerk. Dit het nou ‘n ritueel geword dat ons saans, as ons bid, ook na ons asemhaling luister en dit “voel” as ons dit uitblaas.

Dalk is jy ook al “vasgevra” deur ‘n kind of tiener oor ‘n vraag wat jy verstaan, maar waarvoor daar by hom/haar maar min begrip is. Hoe, waar en wanneer vrae oor God is algemeen by kinders (Bv. hoe kan God hier wees én in Amerika? Hoe kan Jesus na almal se gebede gelyk luister?). Tieners worstel weer met vrae soos wat is die sin van die lewe, hoe hoor ek God se stem en waarom is daar soveel seer en onregverdigheid in die wêreld.

Somtyds voel ons hulpeloos om ons geloof aan ons kinders of tieners te verwoord. Dan is dit belangrik om te onthou dat geloof iets is wat ontwikkel soos kinders ouer word. Volwasse geloof neem dus tyd om te groei en te ontwikkel. Alhoewel kinders nog nie werklik abstrakte geloof kan verstaan nie, is geloof egter iets wat van kleintyd af (toepaslik) gevestig moet word. Aanvanklik word geloof gedeel deur (Bybel) stories te vertel en saam met kinders gewoontes aan te leer (soos sing, bid, Bybellees, kerk toe gaan en omgee vir ander). Maar later is dit juis hierdie basis wat nodig is vir tieners om hulle geloof verder te ontwikkel.

Die geloofsgroei en denke van kinders na tieners kan as volg opgesom word:

  • Konkreet na abstrak: Konkrete feite en Bybelstories is vir kleintjies toepaslik eerder as gelykenisse. Hulle kan nog nie die denkspronge maak om metafore of simbole te verstaan soos tieners nie.
  • Van groep na individu (selfkonsep): Die tyd waar kinders gewoonlik vir Jesus “self aanvaar” is eers rondom Gr.6 – 8. Klein kinders wil deel wees van die groep. Die behoefte aan ‘n eie identiteit (en dus keuses) vorm eers later.
  • Van stories na refleksie: Tieners kan makliker as kinders die waarde of beginsel agter die verhaal insien terwyl kinders bloot die feite van die storie kan verstaan.
  • Van speel na ervaar: Pret, kuns en saamdoen aktiwiteite is belangrik by kinders terwyl ervaringsleer soos kampe, uitreike en diensprojekte treffers is by tieners.
  • Van onthou na internaliseer: Kinders onthou bloot die feite, maar ouer kinders en tieners kan daaroor reflekteer, gesels, dit internaliseer en toepas.
  • Van absolute aanvaarding na vrye keuse: Kinders volg die opinies van die volwassenes wat hulle liefhet en respekteer, terwyl tieners geloofskwessies kan bevraagteken en opinies kan vergelyk.

Geniet elke oomblik van jou kind/tiener se geloofsreis. Laat toe dat God jou ook vorm deur hulle ervarings en vrae. Gesels baie oor God en maak geloofsgewoontes ‘n alledaagse deel van julle as gesin se lewe saam.

Soos pasgebore kindertjies smag na melk, moet julle smag na die suiwer geestelike melk, sodat julle daardeur kan opgroei en die saligheid verkry. 1 Pet 2:2

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode)

 

Reis saam met jou kind na ‘n plek van gebrokenheid

‘n Plek waar niemand wil wees nie, maar wat ons almal al ‘n paar keer besoek het tydens ons lewensreis, is die plek van gebrokenheid. Dit is egter ’n ongewilde plek en word dikwels in gesprekke geïgnoreer asof dit nie (mag) bestaan nie. Daar is min ruimte vir gebrokenheid in ‘n wêreld wat gebou word op suksesse, welvaart en mag. Christene kan soms ook onder die indruk verkeer dat gebrokenheid ‘n geloofswakheid beteken. Die welvaart-teologie (dat alles met jou goed sal gaan as jy God dien, dat Hy altyd vir jou oorwinning gee en genees) asook selfhelpboeke, help ook nie eintlik om gebrokenheid ‘n gewilde bestemming onder Christene te maak nie.

Maar is gebrokenheid en geloof teenoorgesteldes? Is Christene gevrywaar van seerkry, pyn, twyfel en moedeloosheid? Is die plek van gebrokenheid iets wat ten alle koste vermy moet word?

Natuurlik nie! As ek na die Bybel kyk, dan kom ek onder die indruk dat donkerte, gebrokenheid en lyding ten diepste deel is van elke mens se lewensreis. Die Bybel is vol van verhale van mense wat deur moeilike en donker tye gaan, byvoorbeeld; Josef, Moses, Rut, Saul, Tamar, Elia, Job, die skrywer van Klaagliedere, Jeremia, Jesus, Maria, Judas, Paulus, ens.

Soms word kinders aangemoedig om vinnig verby swaarkry te gaan, moeilike gesprekke oor lyding te systap of gevoelens van hartseer te onderdruk. Dit kan skuldgevoelens tot gevolg hê (“hoekom bly ek dan hartseer in plaas van dankbaar te wees?”), onsekerheid (“hoekom hoor God dan nie my gebede nie?”) of selfs woede (“hoekom het dit met my gebeur, is God dan onregverdig en kwaad?”).

Maar die Bybelkarakters gee uitdrukking aan hulle teleurstelling, hartseer, woede en selfs klagtes teenoor God. Daar is ‘n deurlopende lyn in die Bybel wat erns maak en ‘n stem gee aan mense se lyding en die onreg in die wêreld.

In Klaagliedere sien ons hoe ons selfs God mag aankla… In Job dat ons God mag bevraagteken en in Psalms dat ons God mag verwyt. Ons kan kinders deur hulle lyding help deur vir hulle veilige ruimtes te gee om daaroor te gesels, oorgenoeg tyd te gee om te rou en toestemming te gee om kwaad te raak (ook teenoor God).

Die Bybel is ook duidelik dat die plek van gebrokenheid nie die eindpunt van ons reis is nie. In hierdie plek van gebrokenheid gebeur daar dikwels iets misterieus, iets kreatief, iets hoopvol. Seer maak plek vir groei, twyfel maak plek vir afhanklikheid en moedeloosheid maak plek vir lof. Ons weet dat God ons ook mettertyd deur lyding bring na ‘n plek van vrede en groei. Daarom hoef ons nie bekommerd te raak as kinders hierdeur gaan nie. Ons kan hulle egter slegs begelei op hierdie reis as ons self bereid is om in die “plek van gebrokenheid” te vertoef.

Ons wat hierdie skat in ons het, is maar kleipotte wat maklik breek; die krag wat alles oortref, kom dus van God, nie van ons nie. 2 Kor 4:7

 

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode).

N.S. Wanneer kinders of tieners egter simptome van depressie of angs of uitermatige woede beleef, is dit belangrik om vir hulle hulp en ondersteuning te kry. Die South African Depression and Anxiety Group se webtuiste is www.sadag.org.

“Future-proof” jou kind

Na die koms van die tegnologiese era, bevind ons onsself in die informasie era – waar die wêreld so groot is soos ‘n rekenaarskerm. Ons konteks is vandag drasties anders as in die tyd toe ons grootgeword het – hoe nou gemaak met ouerskap? Daar is soveel invloede wat kinders en tieners se keuses beïnvloed en menings vorm. Die wêreld verander vinniger as ooit tevore. Jou kind weet op tien baie meer as wat jy op twintig geweet het.

“The illiterate of the 21st century will not be those who cannot read or write but those who cannot learn, unlearn and relearn”- A Toffler

Hoe kan ons wysheid oordra in vandag se konteks en ons kinders en tieners “future-proof”?

Graeme Codrington en Nikki Bush gee in hulle boek “Future-proof your child” die volgende wenke:

  1. Verhoudings: Ons jongmense is honger vir verhoudings en soek na opregte belangstelling en sinvolle kommunikasie. Belê in daaglikse kwaliteit tyd. Kommunikeer met opbouende woorde. Hierdie verhoudings sal jou kind help om in die toekoms positiewe verhoudings te bou, emosionele intelligensie te ontwikkel, self-kennis op te doen en belangrike persoonsvaardighede te oefen wat broodnodig is in ‘n vinnige, tegnologie-gerigte konteks.
  2. Fokus op Waardes: Reëls en kennis verander soos die tye verander, maar waardes staan vas en kan in verskillende kontekste jou kind bewaar en help om die regte keuses te maak. Gebruik gesprekke om onderskeiding (insig) en refleksie te oefen. Dit sal help om jou kind/tiener te leer om aanpasbaar te wees en, tussen al die boodskappe, die regte keuses in die toekoms te maak.
  3. Deelnemende Ouerskap: Outoritêre ouerskap (waar kinders gehoorsaam aan ouers se wil moet wees) en toegeeflike ouerskap (waar alles toelaatbaar, maar ook dikwels inkonsekwent is), is nie meer vandag suksesvolle ouerskapstyle nie. Outoritêre ouers kweek rebelle en toegeeflike ouers kweek onverantwoordelike of afhanklike kinders.

Deelnemende ouerskap is ‘n ouerskapstyl wat binne ‘n struktuur kinders/tieners leer om self verantwoordelikheid te neem (ouderdoms-gepas) en saam (met ouers) te leer en te groei. Binne hierdie styl oefen kinders om keuses te maak en verantwoordelikheid te neem. Dissipline word in plaas van straf ingespan. Jou kind/tiener moet eerder gehoorsaam wees aan waardes (waaraan jyself gehoorsaam moet wees) as aan jou.

Uitdagings vir die week:

  1. Maak tyd vir verhoudings: Deel elkeen ‘n soet (lekker) en suur (sleg) van jou dag (tydens aandete/voor slapenstyd).
  2. Fokus op waardes – Merk een ding waarop jy trots is en van jou kind/tiener waardeer vandag (jou tiener kan vir jou ook terugvoer gee).
  3. Deelnemende ouerskap – Hou ‘n gereelde familievergadering waar daar byvoorbeeld saam aan ‘n familie-aktiwiteit beplan word.

Dit is die Here wat wysheid gee, uit sy mond kom die kennis en die insig. Spreuke 2:6

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode).

Die lang pad is die beter pad

Ons weet wat ons wil hê, maar is nie altyd bereid om te doen wat nodig is om dit te bereik nie. Dan kies ons soms kortpaaie, wat natuurlik nie altyd die beste paaie is nie. C.J. Langenhoven het gesê: “As die kortpad die beste was sou die hoofpad daar geloop het.”

Hierdie beginsel geld ook vir sukses, fiksheid, skoonheid, eksamens, geldmaak, vriendskap, ons huwelik, troeteldiere… ja, amper enige iets. Ook beslis vir die jeugbediening.

Ons wil graag gelowige volwasse jongmense hê wat oral en altyd ………………  (vul self die gaping in: byvoorbeeld stil sit/stilbly in die kerk, luister as ons praat, vriendelik is, dankbaarheid toon, weekliks opdaag, aktief deelneem aan gesprekke, sinvolle vrae vra, goeie besluite neem, opbouende verhoudings hê, die nagmaal /belydenisaflegging respekteer, uitreike en kampe bywoon, hul geloof uitleef, ens.)

Maar wat is die koste vir ons (goeie) wense? En is ons bereid om die lang pad met die jongmense te loop om daar uit te kom?

Kortpaaie ken ons almal – gee ‘n prekie om ‘n kind/tiener te laat skuldig voel, raas/baklei/pleit vir goeie gedrag, skinder oor ‘n kind/tiener se foute/wangedrag, blameer ouers, vind fout in die kategesesisteem, of die ergste: gee op.

Die lang pad van dissipelskap en verhoudingsbou se koste is hoog – dit vra tyd, en wysheid, en gebed, en toewyding, en vergifnis en weer probeer, en ‘n voorbeeld wees, en omgee, en opbou, en onvoorwaardelik liefhê en geduld, geduld en nogmaals geduld. Die dissipels het drie jaar saam met Jesus geleef en steeds eer gesoek, aan die slaap geraak, geweld gebruik, misverstaan, verraai, verloën en getwyfel. Jesus het egter die lang pad van die liefde gekies.

  • Hoe kan jy hierdie week die lang pad van die liefde kies?

 

Die liefde is geduldig. Die liefde is vriendelik. Dit bedek alles, glo alles, hoop alles, verdra alles.

1 Kor 13: 4a en 7

Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode).

 

 

The Love Generation

5 wenke om jou kategese groep prakties lief te hê

Bob Sinclair se liedjie “The Love Generation” som die generasie waarmee ons vandag in die jeugbediening werk, baie goed op. Hulle is jongmense wat gekenmerk word deur hul soeke na antwoorde in ‘n gebroke wêreld. Hulle verstaan diversiteit, tegnologie, pluralisme, samewerking en ervaring soveel beter as ons…maar hul staan ook krities teenoor enige onegtheid, apatie of skynheiligheid. So hoe kan ons hierdie generasie bereik?

Op een van ons belydeniskampe was daar ‘n besondere moeilike en uitdagende jong seun waarmee een van die kleingroepleiers gewerk het. Op ‘n stadium terwyl hul gesels, sê die leier: “Maar besef jy nie ek gee om nie, daarom wil ek jou help?!”. Daarop antwoord die tiener toe ewe verbaas: “Ek het nie besef Oom gee om nie, ek dog Oom is net nice”.

Hierdie gesprek het my weereens laat besef dat jongmense van ons verwag om “nice” te wees (ons is after all in die kerk), maar “nice” is nie goed genoeg nie! Hulle soek egte verhoudings en ‘n godsbelewing wat sin maak!

Indien hul 1 Kor 13: 1-3 sou oorskryf, sou dit sekerlik iets lui soos:

Al praat jy die lingo en kyk jy die regte flieks
Al is jy hoe goed voorberei
En ken jy al die antwoorde van die les
Al kan jy hoeveel Bybelversies opsê
Sonder liefde is dit leeg.
Al gee jy jou geld weg, loop in plakkies
Al is jy hoe cool en smooth
En dra jy studs in al die regte plekke
Maar jy het geen liefde nie
Baat dit jou niks.

Die vraag is dus, hoe kan jy tieners se soeke na liefde en ‘n egte godsbelewing in die praktyk ‘n werklikheid maak?

Hier is ‘n paar wenke:

  1. Verhoudingsbou een tot een, sowel as in die groep. Die bietjie ekstra moeite wat jy maak wys dat jy regtig belangstel.
  2. Relevante musiek wat uitdrukking gee aan egte ervarings. Maak moeite om kinders / jongmense se musiek te leer ken en dit te gebruik.
  3. Geleenthede om ‘n praktiese verskil te maak aan die nood. Jongmense se geloof word gevorm waar hul blootstelling kry aan nood. Daarom is diensprojekte, uitreike en uitstappies so belangrik om blootstellling te kry.
  4. Persoonlike bediening en gebed aan en deur die jongmense. Gebed is ‘n manier van omgee, vir mekaar sorg, mekaar op te bou en mekaar se geloof te versterk.
  5. Gesprekke oor elkeen se roeping en ‘n droom vir die toekoms. Wat leef in elkeen se hart? Wat is hulle drome vir die kerk of hulle eie lewens? Skep geleenthede om dit met mekaar te deel.

Op die ou end kan ‘n mens baie hoopvolle dinge aanpak, baie geloofswoorde deel, maar die grootste hiervan is: “be the love generation”.

Luister hier na die liedjie.

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode).

My kind se vriende

15 wenke om jou kind / tiener te help met vriende

Ek onthou baie goed hoe my ma haar oor my broer, wat 3 jaar jonger as ek is, bekommer het. Hy was op ‘n baie stil, vroeë tienerfase. My ma het gewonder – het hy vriende en watter tipe vriende is hulle? Sy het my gevra om pouse op hom te “spioeneer” om meer uit te vind…

Dit is moeilik om in te meng by jou kinders se vriendskappe. Maar aan die ander kant het ons al almal gesien hoe ‘n kind kan vereensaam of verwoes kan word as gevolg van negatiewe “vriende” of groepsdruk.

Wat kan ons as ouers doen?

  1. Skep geleenthede waar jou kinders ander vriende kan maak wat ‘n positiewe invloed op hulle kan hê. Nooi vriende oor of reël ‘n uitstappie waarheen hy/sy potensiële vriende kan nooi.
  2. Help jou kind om verhoudings in ‘n positiewe omgewing te bou. Gesels vooraf oor wat hulle kan doen of oor gesels. Help ook jou skaam kind om te ontspan.
  3. Leer jou kind om Jesus as vriend te ken en sy voorbeeld te volg om ‘n goeie vriend te wees.
  4. Leer ken jou kind se vriende en hulle gesinne. Weet wie hulle is en watter waardes hulle in hulle huise leer.
  5. Doen rolspel oor hoe om moeilike situasies en versoekings te hanteer en help hom/haar om (vooraf) self aan alternatiewe en oplossings te dink.
  6. Versterk positiewe gedrag by jou kind en sy/haar vriende.
  7. Help jou kind om te dink aan maniere om boelie-gedrag raak te sien en te hanteer.
  8. Help jou kind om self introspeksie te doen oor sy/haar eie vriendskappe en hoe hy/sy ander hanteer.
  9. Gesels met jou kind oor hoe om konflik op te los.
  10. Leer jou kind om om te gee, vriendelik te wees en empatie te hê – ook met diegene wat nie noodwendig sy/haar vriende is nie.

Kyk na jouself en doen introspeksie:

  1. Kies ek goeie vriende?
  2. Is ek ‘n goeie vriend?
  3. Hoe beïnvloed my vriende my?
  4. Luister ek met aandag en deernis as my kind/tiener oor sy/haar vriende gesels?
  5. Gesels ek ook met my kinders oor my eie kinderdae vriende – hoe ek hulle gekies het, hoe hulle was en of ons goeie/slegte keuses gemaak het?

 

“Twee vaar beter as een. Hulle inspanning kom tot iets. As die een val, kan die ander hom ophelp. Maar as een val wat alleen is, is daar niemand om hom op te help nie”. Prediker 4:9-10

 Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode).

Kinders kan ook deur ‘n rouproses gaan

As jy, of iemand wat jy ken, deur ‘n trauma soos egskeiding, werkverlies of die dood van ‘n geliefde gaan, is dit natuurlik om deur ‘n rouproses te gaan. ’n Mens kan maklik van kinders in dié tyd vergeet. Somtyds dink ons hulle verstaan nog nie wat gebeur nie, of ons probeer hulle teen die pyn beskerm. Hulle rou dalk anders as grootmense, maar hulle verstaan tog wat aan die gang is. Daarom is dit belangrik om hulle ook te ondersteun! Die vyf fases van rou wat deur die Kübler-Ross model beskryf word, kan ons help om beter te verstaan waardeur mense (en ook kinders) gaan en hoe ons iemand kan bystaan wat besig is om te rou.

Vyf fases van rou

Die eerste fase is ontkenning. Dit is ‘n manier om die angstigheid van die situasie te ontsnap. Dit word verwoord in terme van “dit kan nie wees nie”. Laat die persoon toe om te praat, want terwyl die persoon in dié fase is, gee dit hom/haar kans om hierdie gebeurtenis te verwerk.

Die tweede fase is woede. Die persoon is dan kwaad vir almal, bv. die hospitaal, vriende, die kerk, die dominee, God ens. Die persoon voel dan ook gefrustrueerd en nutteloos. Laat hom/haar toe om hul woede uit te spreek. Wees sensitief en help die persoon om sy/haar gevoelens te verwoord bv. teenoor God.

Die derde fase is onderhandeling. Dit is wanneer die persoon met God/die wêreld/ouers onderhandel om die situasie om te keer (al is dit vir ‘n kort tydjie). Hier moet ‘n mens versigtig wees om ‘n maklike antwoord op die persoon se vrae te gee. Ons help die meeste wanneer ons wys ons is ook gebroke mense en het nie al die antwoorde nie.

Die vierde fase is depressie. Dit is wanneer die persoon reageer teenoor die werklikheid dat hy of sy nie die situasie kan verander nie. Hier kan gelowiges ‘n belangrike rol speel en die persoon op ‘n praktiese manier ondersteun. Dit beteken die meeste vir die persoon om net vir hom/haar daar te wees en nie veel te sê nie.

Die vyfde fase is aanvaarding. Hier begin die persoon die werklikheid aanvaar en vrede maak met dit wat gebeur het. Hier speel die ondersteuning deur die familie ‘n belangrike rol en kan nuwe gewoontes gevestig word.

Elke persoon is uniek en reageer anders tydens die rouproses. Elke persoon of kind gaan nie noodwendig deur al die fases of in dieselfde volgorde nie.

So is vervul wat deur die profeet Jesaja gesê is: “Hy het ons lyding op Hom geneem, ons siektes het Hy gedra.” Matt 8:17

Nico Lochner (Predikant by NG Amsterdam in Mpumalanga)

Om te kamp, of nie te kamp nie – dit is die vraag…

10 wenke om jou kind aan te moedig om te gaan kamp

Om vir die eerste keer jou kind uit die huis te stuur op ‘n kerkkamp is ‘n groot gebeurtenis (vir beide ouer en die kind). Dis nie net vir slaapsak afstof en snoepiegeld gee nie, maar om werklik te dink oor die waarde van ‘n geestelike kamp en hoe dit in jou kind se lewe gaan inbou.

Dit was wonderlik om te sien hoe elke jongmens op ‘n kerkkamp sy eie waarde in Christus ontdek en verhoudings gebou word met ander groeplede. Elke kind of tiener ervaar God ook op verskillende maniere op ‘n kamp bv. tydens die lof en aanbidding, die stiltetye, die groepsbesprekings of die gebedstasies.

Ek het na die afgelope #imagine fees weer opnuut die waarde van ‘n kamp besef en hoe dit ‘n jongmens se lewe verander! Ons het beleef hoe:

  • jongmense ‘n oorgawe vir Jesus maak
  • die Gees genesing en vergifnis bewerkstellig
  • jongmense in hulle verstaan van God en die Bybel groei
  • verhoudings tussen tieners en leiers (volwassenes) versterk word
  • verhoudings tussen tieners van verskillende kulture, tale, rasse en kerke gevorm word
  • jongmense leer om Bybelstudie te doen en te bid
  • jongmense leer om mekaar te bedien, vir mekaar te bid en vir mekaar om te gee
  • jongmense ‘n droom ontvang om in Suid-Afrika ‘n verskil te maak
  • almal toegerus word om diensbaar te wees in hulle gemeentes en gemeenskap

Wat kan ek doen om my kind/tiener aan te moedig om te gaan kamp?

  1. Moedig jou kind/tiener aan om te gaan kamp wanneer sy die geleentheid kry.
  2. Gesels met jou kind oor hoekom hy moet gaan kamp en wat dit vir hom kan beteken.
  3. Reël dat ‘n vriend saamgaan dat hy nie alleen voel nie.
  4. Help haar om voor te berei en alles te pak wat nodig is.
  5. Gesels vooraf met haar oor haar vrese, onsekerhede of verwagtinge.
  6. Maak seker jy weet wie die aanbieders en leiers is, wat die toesig- en veiligheidsmaatreëls is en wat die doel en inhoud van die kamp is.
  7. Die beste en veiligste opsie is altyd om as ouer/voog saam te gaan kamp en die ervaring te deel (al help jy net agter die skerms).
  8. Kry terugvoer oor hulle ervarings en gesels lekker saam na die tyd. Kyk na die foto’s en vra oop vrae.
  9. Uitdagings soos min slaap, ‘n slegte ervaring of om in ‘n tent te slaap moet ook ”debrief” word.
  10. Gesels ook oor wat hy geleer het, hoe dit sy geloof versterk het en waar hy God beleef het. Bevestig jou kind se ervaring en vier dit saam!

 

“Jesus het sy arms om die kindertjies gesit, hulle die hande opgelê en hulle geseën.” Markus 10:16

 

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode).

Waarna soek jongmense in hul leiers?

Die Barna Instituut* het navorsing gedoen wat aandui dat studente wat aan-die-brand Christene is, ‘n paar dinge in gemeen het. Die belangrikste faktor is dat hulle lewens almal geraak is deur 3-5 volwassenes wat ‘n lewende verhouding met Jesus het. Volwassenes (leiers) se invloed in jongmense se lewens is dus kardinaal in hulle besluit om later (as volwassenes) betrokke en lewendige gelowiges te word.

Ons doel by die kategese is om geloof by kinders en jongmense te vorm wat eendag ook deel sal vorm van hulle identiteit, oortuigings en lewenswyse as volwassenes. Daarom is jy so belangrik!

Volgens die navorsing soek jongmense (en kinders) leiers wat:

  • besig is om geestelik in ‘n lewende verhouding met Jesus te groei;
  • geïnteresseerd is in hul lewens deur die inisiatief te neem om na hulle wêreld toe te gaan – deur goeie tyd met hulle te spandeer, opbouende woorde te gebruik, te glo in hulle en vir hulle te bid;
  • eg is, geduldig is en konsekwent is in hul woorde, lewe en bediening;
  • lekker kan lag (ook vir hulself), hulle eie persoonlike ervarings deel en die lewe geniet!

Dankie vir jou leierskap en die manier waarop jy moeite maak en omgee vir kinders en jongmense. Dit is vir hulle goud werd en die vrugte daarvan sal nog lank in die toekoms gesien kan word! Ons eer jou toewyding en moeite – van die kleinste gebaar van liefde en omgee tot die groot opofferings wat jy maak in jou dienswerk as leier by die jeugbediening.

Wees jy vir die gelowiges ‘n voorbeeld in woord en gedrag, in liefde, geloof en reinheid. 1 Tim 4:12b

Geskryf deur ds Anriëtte de Ridder (Predikant in Sinodale diens vir Jeug en Familiebediening van die Wes-Kaapland Sinode).

*Besoek gerus die Barna Instituut se webwerf vir meer inligting oor hulle navorsing by www.barna.com